Happy Animals maal twee.

Strakke deadlines zijn story of my life. Dat krijg ik er echt niet meer uitgestampt. Ik denk dat ik er toch op één of andere manier gelukkig van word, anders zou ik het niet blijven doen. Het is ook vreselijk plezant eigenlijk, eerst keihard stressen en denken dat het nooit ofte nimmer op tijd klaar zal geraken en het dan toch nét halen.  Bij deze rugzakjes was ‘t weer van dat.  Ze moesten vorige week al af zijn, maar om redenen die totaal niet interessant zijn, werd er een weekje geschoven.  Ik kon er niet eerder aan beginnen omdat ik maar niet kon beslissen wat ik wilde maken.  Er ligt hier ook nog een patroon voor een fleece-jasje dat uitgetest moet worden, patroon al overgetekend en al, maar uiteindelijk was er alleen nog maar tijd voor iets dat ik al eerder deed en waar niet al teveel over nagedacht moest worden.
Al dacht ik uiteindelijk toch nog hard na.  Over wel of geen voorzakje en of ik dan een rits zou gebruiken of voor de variatie eens velcro.  Uiteindelijk besloot ik het zonder voorzakje te doen, omdat de stof al druk genoeg is.  En eenvoud siert enzo.
Ze zijn qua formaat iets kleiner dan de handleiding voorschrijft, omdat ik dan net 2 rugzakjes uit de breedte van de stof kon halen. 
De keuze voor dit prachtige Kokka-stofje kwam er omdat de kindjes in kwestie elk hun Eigen Dier hebben en die staan er allebei op.
Het rode rugzakje is voor L. Zijn dier is de giraf.

En het blauwe rugzakje is voor T. Zijn dier is de olifant.

Nu maar hopen dat ze het mooi vinden. Toch altijd spannend met van die zelfgemaakte toestanden.  Want die kunt ge moeilijk terugbrengen naar de winkel.

4 thoughts on “Happy Animals maal twee.

  1. Ik zou mijn geen zorgen maken, volgens mij is het de max om te krijgen en je kan er veel kanten mee uit, vakantie, zwemmen, sporten, speelgoed, lunch, …Komt altijd van pas. Heel mooi!

  2. Ze zijn de max hé, die zakjes. En in dat stofke kan dat niet mislukken!
    Maar ik begrijp uw schrik van zelfgemaakte cadeau’s af te geven. Het laatste zakje dat ik maakte was een succes…alhoewel ik vreesde dat de stoere 9jarige het te kinderachtig zou vinden. Niet dus. Hij heeft er gans de middag mee rondgelopen. Hopelijk heb jij evenveel succes gehad.

Comments are closed.