Knoopkes uit de Veritas.

Er was eens… de Veritas.  En een bakske met knopen aan zeer schappelijke prijzen. Scheppen met het puntzakje en dan maar 5 euro betalen.  Dat laatste zag ik wel zitten, dat eerste niet, dus bracht ik een halve dag in de Veritas door om de mooiste knoopjes eruit te zoeken en zo langzaam maar zeker het puntzakje te vullen.
En na wat gepruts hebt ge dan unieke oorbellen.
Nummer 2 van de paarse is kwijt, maar gelukkig kocht ik meer dan 2 van die knopen, dus als ik eens 5 minuten heb, wordt dat setje weer een setje.

Op dezelfde manier heb ik ook nog 2 ringen gemaakt, en die liggen hier ergens in huis, maar ik weet niet meer waar.  Vandaag gaan die nog teruggevonden worden.  Ik ga hier namelijk alles ondersteboven keren.  Niet om die ringen te vinden, maar omdat het zomer is en dan krijg ik van die opruim- en kuis-aanvallen.  En ook omdat ik mezelf vandaag vreselijk hard moet afmatten, zodat ik tegen vanavond rond een uur of vijf of zes, zo moe ben dat ik een paar uur onder zeil kan.  Want vannacht moet ik werken.  Dat is echt niet tof, jong.  De nachtdienst dan.  Want mijn werk is wel kei-tof.  Gelukkig!
Of moet ik zeggen: jammer genoeg.