DE rok #1.

Eindelijk maakte ik hem. DE rok. Ik heb al ettelijke stofjes in mijn stoffenkast die smeken om #2, #3, #4 enzoverder te worden, maar ik kwam er maar niet aan toe om #1 te maken. Belachelijk eigenlijk, want moeilijk was het niet.  Hij was klaar op 1 avondje en vanaf den tweede keer gaan dingen altijd rapper omdat ge er dan minder over na moet denken.

Ik heb hem niet volgens de knipmode-werkbeschrijving in elkaar gestoken want dat leek me allemaal niet zo logisch. Blinde ritsen steek ik erin voor ik de naad dichtstik, want dat heb ik bij haar zo geleerd en dat marcheert. Never change a winning team en van dat gedoe.

Ik ging eerst naar het park, maar dat lukte niet zo goed, zoals u op de foto rechts kan zien. Dus uiteindelijk belandde ik hier achter het huis, de buurvrouw kwam toch even kijken wat ik aan het doen was (met het excuus dat ze iets in de vuilbak moest gooien, jaja!)
En als ik naar beneden kijk, zie ik dit:
Ik word er instant vrolijk van!
Tijd voor wat details, niet?
Ik twijfelde over een paspelke, want ge ziet dat den helft van den tijd niet, maar het werd uiteindelijk een ja, want het ziet er toch altijd zóveel leuker uit. En ook al ziet ge het niet, het idee dat het er wel is, does the job.
De blinde rits, ja, die is gelukkig vrij blind en het paspeltje komt perfect tegen elkaar, iets wat me nog nooit echt gelukt was. Het enige mankementje aan gans de rok is dat het rechterdeel van de pas aan de kant van de rits nét iets hoger uitkomt dan het linkerdeel. Maar ik heb geen goesting om daar vanalles terug los te prullen, dus dat blijft zo. Dat ziet toch geen mens, mijn kleren komen daarover. Patronen laten doorlopen is me trouwens ook nog een brug te ver, zoals ge kunt zien.
Vanbinnen is hij wel vrij goed afgewerkt, al zeg ik het zelf :-).

U had dat al door natuurlijk. DE rok, daarmee bedoel ik de Knipmode juni 2010-rok mee. Patroon kreeg ik in handen dankzij de mama van Emma en Mona, dat verdient een meer dan eervolle vermelding. De stof die ik gebruikte heet “Feeling Groovy” en is van Michael Miller, gekocht bij Bambiblauw. Het beleg is gemaakt met mijn geliefde American Jane streepjes, u bent dat stofje al beu gezien, is het niet?

En wat denkt u hiervan?