By Graziela: babylakentjes.

Eens wat anders dan rokjes. Hupla.

Daar op mijn werk staan heel veel babybedjes. Ahja. En al een tijdje waren onze vrolijke lakentjes enorm versleten en afgewassen. Witte lakentjes met hopen, maar vrolijk wordt ge daar niet echt van. En alles wat een beetje vrolijkheid en schattigheid brengt op een afdeling neonatologie is welgekomen. We gebruiken nu vaak gekleurde tetradoeken van de Hema als lakentjes en in de couveuses werkt dit heel goed, maar voor de bedjes zijn ze eigenlijk net te klein.
Grijze (of in feite de meer creatieve) hersencellen werden aangesproken en het nadenkproces schoot in gang. We wilden er nieuwe, maar de stofkeuze was niet makkelijk.

Voorwaarden genoeg:
1. vrolijk,
2. geen te fletse kleuren,
3. niet te uitgesproken jongens- en meisjesachtig (want dan hebt ge voor dat alle jongenslakens in de was liggen, net als er alleen maar ventekes op de afdeling liggen of omgekeerd natuurlijk),
4. goede kwaliteit zodat de lakentjes op 60° gewassen kunnen worden en
5. aan het budget moesten we toch ook een beetje denken.

Ikea werd vaak geopperd, maar veel keuze is daar niet en voorwaarde 3, daar kon eigenlijk niet fatsoenlijk aan voldaan worden, want het waren autootjes of hartjes.

Tot we op een schone dag, zijnde de laatste dag voor mijn verlof een week of 3 geleden, voor de twintigste keer alle stofjes van Vermiljoen nog eens tegoei bekeken, ook al dachten we dat dat niet echt een optie zou zijn wegens vrij duur maar ineens werd het wat lichter en zagen we met een collega of drie de stofjes van By Graziela volledig zitten. Heel voorzichtig werd er eens gepolst bij hogerhand en… we kregen groen licht! We plaatsten een gigabestelling en enkele dagen later werd het pakje persoonlijk door de postbode geleverd bij mij thuis (wegens, paste niet in de brievenbus). Evengoed kregen we toestemming om deel te nemen aan de wedstrijd van Vermiljoen, wat meteen 1 juli als deadline markeerde voor een flink aantal lakentjes, dus samen met een collega schoot ik in gang.

Wij houden van een strakke timing, en vandaag was de laatste dag vóór 1 juli dat mijn collega, die mee genaaid heeft, nog moest werken. Het is vrij druk op onze afdeling en veel van onze bedjes zijn in gebruik, dus gingen we wat bedjes bedelen op de verloskamer en materniteit. Tussen de soep en de patatten (tussen de melk en de melk) maakten we rap wat bedjes op en zetten ze voor u op de foto.

Twee knappe ventjes kregen toestemming van hun mama en papa om model te spelen voor ons en deden dat me veel verve.

De prachtige muurschildering die als achtergrond fungeert is door een ex-collega geschilderd. Er zijn er onder u die die misschien wel herkennen.
En mijne kodak heeft een folieke dat mij vaak heel blij maakt omdat het effect zo leuk is. Ik wil het u niet onthouden.
Zo, behalve dat we verderdoen om de tweede helft van de lakentjes te fabriceren gaan we nu duimen dat we bij de laatste 5 eindigen en dat u de kans krijgt om te stemmen voor onze liefige lakentjes.
Trouwens, snapt ge dat ik mij te pletter amuseer, daar op mijn werk?
(U kan alle foto’s in detail bekijken als u erop klikt.)