Halter Dress.

Gans blogland maakt ze: de Halter Dress van Whole Grain Baby. Ik was meteen verliefd op dat patroon toen ik het ergens voor het eerst zag verschijnen. Volgens mij was dat hier, maar het kan ook hier, of hier of hier. (Om maar te zeggen, het is een populair ding.)

En het moet gezegd: het geluk is geheel aan mijn kant als het op buren aankomt. Ik heb dat eerder al verkondigd, maar ‘t is nu wederom bevestigd: ik heb een schat van een buurmeisje. Om een patroon uit te testen is zo’n modelletje naast de deur ideaal (misschien moet ik toch maar eens aan kinderen beginnen). En behalve dat is ze ook nog eens een geweldig enthousiast model. Woensdag tijdens het babysitten had ik een in elkaar gedriegd model om alvast eens te passen en ze wou het na 10 minuten voor de spiegel draaien niet meer uitdoen. Haar mama’s schoenen mét hak kwamen er ook aan te pas waarna weer 10 minuten voor de spiegel en een enthousiast: “nu ben ik écht een mama!”

Gisteren was het klaar en vandaag aan huis geleverd. Ze staat er geweldig mee. Het stofje doet het weer helemaal.
Het kleedje werd grondig aan de zwiertest onderworpen.
Het regent. Daarmee dat de foto’s wat donker zijn.
Geslaagd! Oef!
En dan nog eventjes mooi poseren. Wist ge dat dat heel moeilijk is als ge 4 zijt, een vermoeiende week gehad hebt en eigenlijk gewoon heel graag op de kodak wilt komen kijken naar de foto’s waar ge zelf opstaat terwijl de fotograaf natuurlijk niet genoeg heeft aan één foto?
Voila, klaar voor massa-productie was de boodschap.
“Maar niet teveel hè, want anders is het geen uniek stuk meer.”