Marte #2: duimelientje-kimono-jasje.

Deel 2 van Marte’s kadootje werd een herfst/winterjasje. Ge ziet, ik zorg dat het kind voorzien is voor weer gelijk we dat de afgelopen weken gewoon zijn.
Het was hier dat ik als een blok viel voor de Chic Hooded Kimono. Zoals ge kunt zien is dat al een tijdje geleden, al die tijd zat het ding in mijn hoofd op de wil-ik-ooit-eens-maken-lijst. Met Martes verjaardag in het vooruitzicht popte het ding ineens omhoog in mijn hoofd en na advies van Elisanna tekende ik het patroon over maat 2 jaar.
Het was heel plezant om te maken, want ik deed dat tijdens een gezellig avondje bij Mlle Belle. En dat allemaal onder het genot van vanille-ijs met Cuberdonsaus, niettedoenzolekkerzoetdatdatis!
Op 1 avondje zat het ding in mekaar en er liep onderweg toch heel wat mis. Zo knipte ik 2 achterpanden uit de fleece-stof , in plaats van 2 mouwen. Dat had ik natuurlijk pas door toen alle fleecedelen aan elkaar gestikt waren en 1 mouw nogal breed leek uit te vallen. Het ding heeft raglanmouwen dus al die panden lijken nogal op mekaar. Overlockstiksels lostornen is 1, maar gewone stiksels lostornen uit fleece is toch ook niet je dat. Bovendien kwam ik er bij het uitknippen van de fleece achter dat er een stukje van mijn patroonpapier geplooid zat, waardoor de halslijn wat minder scherp is afgetekend. Ge kunt dat zien, als ge mijn jasje vergelijkt met het origineel of met dat van Elisanna. Het punt was dat de katoenen versie al geknipt en gestikt was, en dat is nu niet echt een stofke waar ik onzuinig mee om wilde springen. Het is namelijk eentje uit de Trèfle collectie van Kokka en ik kocht het ooiteens heel lang geleden bij Vermiljoen. Het lag al die tijd in mijn kast, zonder bestemming en in deze ziet ge dus maar weer eens hoe zinvol dat is, om zulke dingen in huis te hebben.
Beetje vreemde belichting op deze foto’s,  dat was het laatavondzonnetje dat zijn best deed, vrijdagavond.
Het jasje is volledig omkeerbaar en dus afhankelijk van de rest van de outfit zus of zo te dragen.

Voorlopig nog wat groot, maar dan kan ze het in de winter ook over (dikke) truien dragen. In deze fase van de fotoshoot begon de verveling wat toe te slaan bij Marte. Vooral die kap op haar hoofd, stond haar niet echt aan.

Gelukkig was mama goed voorzien: boekjes, speelblokken, tutje… zonder had u hier foto’s gezien van een huilend kind, dus olé voor de mama!

Er komt daar een klein stukje piepen vanonder het jasje, dat het derde deel van haar kadootje was. Dat hebt u tegoed, anders wordt het hier zo’n lang verhaal (en ik moet de foto’s nog bewerken).