Omkeerbare sjakos #4.

Een paar weken geleden vertelde mijn jongste zusje dat ze een nieuw kleedje gekocht had. Een zwart. Dat zusje is niet zo van de kleedjes en de rokskes dus ik was lichtjes verbaasd en het was alleen daarom al de mededeling waard.
Ze ging verder dat ze er geen bijpassende sjakos bij had. Ge zout denken dat dat evengoed een doodgewone mededeling was. Zoiets van: ik moet dringend nog eens gaan shoppen voor een bijpassende sjakos.

Tot ik de verborgen boodschap doorhad.

De conversatie verliep verder en dat klonk zo:
– Welke kleur wilt ge er graag bij?
   – Zwart zeker.
– Wat voor soort stof moet het zijn?
   – Doet er niet zo toe.
– Had je ook al een patroon in gedachten?
   – Zoiets als waar gij er al een paar van hebt?

Ik vind dat plezant. Zo van die projectjes waar ge licht bij gestuurd wordt: dat patroon en die kleur. Maar waar ge toch ook zelf nog een beetje moogt bij kiezen. Ik vond in de koopjeshoek van Ikea stevige zwarte stof die ooit dienst deed als een soort kussenhoes voor drie kussens. Voor 3 euro. En ik heb nog twee derde van de stof over en 3 ritsen van elk zo’n 60 cm. Voor de voering gebruikte ik Fleurs des Iles van Petit Pan. Overschot van wat ooit een rokje werd. De tas is omkeerbaar, maar dat wordt de bedoeling niet denk ik. Ik maakte binnenin een zakje voor prullaria zoals sleutels of gsm en vond in mijn knopenpot een knalroze knoop die het zwart toch een beetje breekt en perfect past bij het Petit Pan stofje.

De zus heeft ze nog niet gezien, ze is tot maandag op scoutskamp. En dinsdag vertrekt ze op turnkamp. En maandag én dinsdag moet ik werken, dus ik zal ze niet persoonlijk kunnen overhandigen. Daarvoor zal een tussenpersoon moeten zorgen.

Ik kan dat trouwens niet goed, tassen fotograferen, dat valt nooit gelijk het moet vallen. U moet het er maar mee doen.

Als ik er de tijd voor vind, maak ik er nog een Zsazsa-bloemenbroche bij. Ik heb namelijk 2 van die knalroze knopen. En geef toe, het zou nog perfecter zijn he?