De redding van het misbakselig kleedje?

Ik moet zeggen, 100% tevredenheid is er niet, maar ik voel mij toch wat gelukkiger dan twee dagen geleden toen dat ding als een zak rond mijn lijf hing en de schouders langs twee kanten in een punt omhoog stonden. Of ik het vaak ga dragen is dan weer een andere vraag.

Na efkes nadenken heb ik de twee mouwen losgetornd, net zoals een stukje van de naad van de mouw en een stukje van de zijnaad.  Ik heb een flink stuk weggeknipt aan beide schouders en de mouwen ook meteen een stuk smaller gemaakt. Daarna de mouwen er terug ingezet, de naad van de mouw samen met het stukje van de zijnaad terug dichtgestikt en tegelijkertijd de zijnaad/taille ook wat ingenomen. Nu zijn de mouwen onderaan bij mijn polsen nog iets te breed vind ik, maar het kan er mee door. De lengte van de mouwen is nu ook aan de nipte kant, misschien dat dat minder opvalt als ik ze onderaan toch nog iets smaller maak, maar daar ga ik eerst wat andere meningen voor verzamelen. Als u met alleen bijgevoegd fotobewijs een mening heeft, mag u die altijd verkondigen, maar ik denk dat ge het kleedje daarvoor “in beweging” moet zien.

Het rokdeel golft wat, ik dacht eerst dat dat kwam door mijn omzomen met de tweelingnaald, maar dat was voor het omzomen ook het geval en ligt volgens mij gewoon aan het feit dat de stof vrij zwaar valt en het kleedje toch een nogal groot A-lijn-gehalte bezit.
De tweelingnaald en ik, wij zijn nog geen dikke vriendjes, of misschien moet ik zeggen dat ik eerder van het wantrouwende soort ben en aldus weinig krediet geef. Ik had vooral veel schrik voor gelubber bovenaan in de halslijn, maar dat is godzijdank goedgekomen.

Ik ben blij dat ik er een winterkleedje van gemaakt heb, want het is echt een heel warm kleedje door de dikke tricotstof. Of het de ideale kleedjesstof is en of ik voldoende fan ben van het patroon om er bandwerk van te maken, ben ik nog niet van overtuigd, dus daar hoeft u zich voorlopig niet aan te verwachten.

Het patroon is trouwens model 108 uit Burda 4/2007. De voorste “flap” van het bovenstukje komt in het origineel patroon niet tot in de zijnaad, maar heb ik wat langer doorgetekend, zodat dat wel mogelijk was. Ik zocht op internet naar wat andere versies en zo kwam ik terecht bij verschillende uitvoeringen van Burda-kleedje 7828. Het ziet er nogal hetzelfde uit precies. Misschien is dat ook wel gewoon het geval? Ik las over weggelaten striklintjes en te grote armsgaten. Allemaal zeer herkenbaar.

Van de blauwe kleur ben ik dan weer wel keihard fan.
Ge ziet dat niet zo goed op de foto’s, maar ik heb blauwe ogen, dus dat matcht als geen ander.

Ik wilde dan nog een foto nemen van de zijkant, but it turned out a little blurry.