Dromen over roze olifanten.

Het zit zo. Ik kocht als eerste dit boek. Een aanrader, ik zeg het u, er staan daar keitoffe dingen in. Dat zat eens in mijn brievenbus vlak voor ik naar de sToffen Madammen vertrok, dus nam ik het maar mee, dan kon ik het daar eens op mijn gemak doorbladeren. Met ne man een vrouw of vijf rond mij sloeg ik bladzijde na bladzijde om en in koor deden ze allemaal van ohh en ahh!
Zij was me voor en maakte als eerste iets uit het boek: het slaapzakje! Tien slaapzakjes!

Ik maakte uiteindelijk een variatie op een variatie op een variatie van datzelfde slaapzakje. Het patroon gaat tot 1 jaar en ik moest er eentje maken voor een (bijna) tweejarig meisje, Louise, het zusje van Anne-Sophie. Ik ben wel graag van het lui doen en gebruikte het patroon van het Happy Animals t-shirtje uit de Ottobre (03/2011) maat 98 (zodat ze er nog eventjes in past) voor de halslijn. Want dat lag hier getekend en geknipt en al klaar van toen. Ik liet de mouwen weg, want dat is niet nodig voor een zomerslaapzakje. En ik tekende hem een heel stuk langer want haar huidig slaapzakje is 103 cm van schouder tot onderaan en daar mocht nog wel een paar centimeter bij. Daardoor lijkt het nu gigantisch lang (zie vooral de foto waar het ding in zijn geheel op staat) en dat is het ook, maar het geeft het kind beenruimte he, véél beenruimte.
Van het oorspronkelijk patroon blijft er met andere woorden niet veel over, maar hey, laten we dan zeggen dat ik het idee gebruikt heb.

En dan nog, het idee is eigenlijk dat door diene rekker onderaan nachtelijke pampersessies vergemakkelijkt worden (geen rits of drukknopen die ge met een groggy hoofd moet dichtdoen) maar voor een kind van twee is dat niet echt nodig. Edoch, daar lopen veel moeders rond bij de sToffen Madammen en ook bij haar haalde ik wat mosterd. Het leek hen praktisch, omdat kinderen van twee hunne slaapzak-met-rits wel eens durven uitdoen en hierbij gaat dat niet, en omdat ge dan als moeder ‘s morgens niet direct kleren moet gaan zoeken, ge trekt diene rekker wat omhoog en het kind kan rondlopen naar eigen goesting en vermogen. De praktijk zal binnenkort uitwijzen of de theorie klopt.

Louise vindt hem volgens haar mama fantastisch “mooi mama”, wilde hem na de fotosessie niet meer uitdoen en testte hem dan maar meteen uit tijdens de middagdut. En ik kreeg net zo’n net-voor-de-middagdut-foto doorgemaild!

Ge zout het niet zeggen, maar het was feitelijk dikke dikke miserie. Ik had te weinig stof. Ik had in mijn hoofd om voor- en achterpand uit de breedte van de stof te halen (naast elkaar dus) en had 2 meter stof besteld want dat leek me dan ruim. Maar dat lukte niet omdat de stof te smal was. En onder elkaar ging ook niet, want daarvoor was ze te kort. Ik versmalde het patroon, verkortte had, bedacht dingen als onderaan een stuk boordstof eraan van 10 centimeter en meer van dat soort ongein. Maar dat was allemaal niet hoe ik het wilde. Gelukkig was er een reddende engel met een half meterke van dezelfde stof en datzelfde reddende engelke heeft ne ganse avond heel hard meegedacht. Uiteindelijk heb ik dat half meterke gebruikt om twee “bovenstukjes” te maken en de twee onderste stukken haalde ik uit mijn twee meter stof.

Boven- en onderstuk aan elkaar stikken lijkt poepsimpel maar daar kan heel wat misgaan als het al midden in de nacht is en ge gans opgefokt zijt omdat het zo’n gedoe is geweest om het patroon te tekenen en de stof uit te knippen. Laat ik het erop houden dat het 1 van mijn topavonden was wat betreft het overlockstikseluittricotlostornen.

Het wijste wat ik diene gansen avond deed was het opgeven en gisteren verder doen. Want gisteren verliep alles als een fluitje van een cent.
Ik oefende 1 keer om boordstof aan een restje tricot te stikken op de biaismanier en deed het dan voor echt. Dat was spannend, dat kunt ge niet geloven want ik was zeker dat het ging lubberen.

Alle angst voor niks, gisteren ging alles vanzelf. Ik was in de zevende hemel.
Roze olifanten zijn er niks tegen.

Stof: Miss Tiggr
Boordstof: Pauli

14 thoughts on “Dromen over roze olifanten.

  1. Al goed dat het u geen delirium heeft bezorgd :)
    Het mag er waarlijk zijn, die slaapzak! En zie die boordstof: perfect!
    Met die stevige tricot heb ik nog nooit lubberproblemen gehad. Met die van Fragile daarentegen: overlockstiksellostornen galore!

  2. Super, super, super mooi geworden! Soms wil je iets liefst in de hoek smijten en kan je dat ook daadwerkelijk beter doen. Maar in dit geval; de aanhouder wint!

  3. ik kreeg de lange versie van het verhaal al telefonisch, maar dat is dan zonder fotografisch materiaal. En wauw, die foto’s van het kind voor de middagdut doen toch al de gruwel vergeten?
    ps: heb je nog veel van die rode boorstof? breng je die morgen dan even mee?

  4. @Kir: ja toch nog wel redelijk wat, ik zal het meebrengen!
    En inderdaad, de foto maakt veel goed! Moet zeggen dat ik er gisteren ook zo ongeveer een uur of twee naar zitten staren heb, zo blij was ik ermee ;-).

  5. Zeer mooi!! Stofke is ook prachtig!
    Ik ga deze week je patroontje van de laptophoes gebruiken. Deze is zo duidelijk uitgeschreven: daar moet ik toch gebruik van maken, hè!…
    Vandaag en morgen ben ik niet thuis,maar einde van de week zal het wel af zijn.
    Groetjes

  6. Amaaai voor die boordstof! Een heel tof resultaat en nu moet ik meteen al niet meer gokken van wie-van-de-vele het de dochter is. ;-) Heel plezant resultaat, en benieuwd naar de effectiviteit van de elastiek!

  7. Mooi, mooi, mooi!!!! Als ik niet meer zo moet Minnen, doe ik terug mee!!! Ben idd terug thuis en heb je berichtje ook gekregen, alleen nog geen tijd gehad om te reageren…nu effe bij ons mama, die aan het minnen is, dus 5 min tijd om de computer aan te zetten!!
    … tot snel!!!

    1. Dat kocht ik lang geleden al eens via Miss Tiggr (zie onderaan mijn blogbericht voor de link) maar is daar nu niet meer verkrijgbaar. Iets later kocht ik het nog via een Chinese Etsy-shop, maar ook daar is hij al een hele tijd niet meer beschikbaar.

Comments are closed.