Halter Dress #2.

Ergens in mei maakte ik voor het eerst de Halter Dress van Whole Grain Baby. Ik moet eerlijk zeggen dat ik toen wel wat moest studeren op de handleiding, mijn Engels vakjargon wat naaien betreft is al enorm verbeterd maar het is toch nog niet helemaal je dat blijkbaar. Vooral de manier waarop het stukje achteraan waar de elastiek(en) in moet(en) aan het voorstukje bevestigd moet worden heb ik toen een paar keer moeten lezen. Uiteindelijk vond ik het niet zo’n handige manier. Het is iets met naadwaardes naar binnenplooien en strijken, de rekker er tussen proppen en dan aan de buitenkant meteen het “sierstiksel” erover. Hou ik niet van. Ik wil graag onzichtbare naden die vanbinnen zitten en zeker stevig genoeg zijn en van dat soort gedoe. En dan zal ik nog wel topstitchen aan de goeie kant van de stof, maar meer niet.
Ik ben met andere woorden geobsedeerd door dingen binnenstebuiten maken, dan buitenstebinnen draaien om dolgelukkig te worden van het resultaat. Soms is dat heel spannend, want soms kunt ge eindigen met iets dat niet meer gekeerd kan worden.

Maar goed, de eerste keer volgen we slaafs de handleiding. Nu kreeg ik de kans om het kleedje een tweede keer te maken, wat me meteen de kans bood om het logischer ineen te steken dan vorige keer en hoe de handleiding het ons vertelt. En ik zeg u, het is veel gemakkelijker. Natuurlijk vergat ik foto’s te maken, maar moesten er mensen geïnteresseerd zijn, wil ik het wel proberen uit te leggen. Geeft u dan maar gewoon een gil.

Het kleedje is voor het dochtertje van een collega (mag ik dat zo zeggen?). Ze is 10, maar op basis van de afmetingen die ik doorkreeg maakte ik maatje 7 jaar en het zit als gegoten heb ik van horen zeggen.

Na controle van de hoeveelheid rood-roze appeltjes die ik nog in huis had bleek ik zo’n 70 centimeter stof tekort te komen. Geen probleem, Bambiblauw had ze nog in huis, maar toen ik wilde bijbestellen kon ik maar 50 cm bestellen. Ik mailde haar in lichtelijk paniekachtige toestand en kreeg als antwoord dat ze nog net 60 cm in huis had. Ik besloot het daarmee te doen en zou dan maar creatief moeten doen in geval van nood.

Bij haar begon ik al mokkend (eufimismes voeren hier hoogtij) het patroon op de stof te leggen om te kijken of het zou lukken of niet. Het was nipt, zeer nipt. Het rokdeel werd 1 centimeter korter dan volgens het patroon.

Nadat het geknipt was, stak het snel ineen. Onderaan was geen ruimte voor een zoom, dus werkte ik het af met een rolzoompje.
Zo neergeschreven, klinkt dat alsof ik dat fluitend deed met twee vingers in de neus, maar het was bijzonder spannend, want de eerste keer. Ik was de instellingen van mijn overlock voor zo’n rolzoom al half vergeten maar na wat gepruts is het toch gelukt. Omdat ik het nog net iets te fijn vond, ben ik er twee keer over gegaan.
Van Kir kreeg ik fantastische “moesjen draad” in bruikleen in de perfecte kleur. Ik ben uiteindelijk wel zeer gelukkig met het resultaat.

Gisteravond kreeg ik foto’s doorgestuurd met het model. De foto’s zijn al wat later op de avond genomen met een iPhone toen het al wat schemeriger werd, maar ge-poladroid zien ze er superretro uit vind ik.

En de rolzoom van wat dichterbij.

Kort van stof zijn, dat is zo mijn specialiteit niet precies.
Oh, en voor ik het vergeet. Zoek de fout.
Het maakte er het mokken niet beter op, daar tijdens dat gezellig naaiavondje. En als ge het al weet omdat ge erbij waart, of omdat ik het u verteld hebt, moogt ge niet meedoen!
(edit: als ge het niet direct ziet, scroll dan door naar reactie nummer 9…)