Parade van misbaksels #2.

Mijn to-do-list is gegroeid tot een monsterlijk iets met deadlines die ik al kan ruiken, maar toch wil ik me dan eerst persé nog bezig houden met iets dat totaal niks met die deadlines te maken heeft. Dat was te peizen dat dat tot iets zou leiden dat ik toe kan voegen aan mijn parade van misbaksels.
Misschien is dat een beetje overdreven, want deze keer is het hopelijk een misbaksel dat nog te redden is.
Een tijdje geleden al kocht ik 2 meter tricot bij Pauli. Stevige tricot, eerder interlock denk ik. De felste kleur die er tussen zat, al de rest was zo flets als maar zijn kan. Ik was eerst van plan het Zsazsa-kleedje te maken, maar aangezien we de zomer overgeslagen hebben, stel ik dat uit tot volgend jaar. Van collega-sToffen Madam Barbara kreeg ik een Burda te leen waarin een patroon staat voor een tof tricotkleedje mét mouwen. Afgelopen dinsdag was Lieselot ermee bezig en moest ik weer denken aan die 2 meter stof. Gisteren patroon overgetekend en vanmorgen de stof geknipt en het kleedje in elkaar gestoken. Ik had dat van Lieselot dinsdag eventjes gepast, maar oftewel heb ik niet goed gekeken, oftewel ligt het toch aan het feit dat de stof die ik gebruikt heb een stuk rekbaarder is: het is veel te groot. Het flubbert aan mijn taille, de schouders zien er raar uit als ik het aan heb en het is te lang. Dat laatste is uiteraard het minst van mijn zorgen.
Ik nam een goed passend tshirtje uit ongeveer dezelfde soort stof en legde het op het kleedje. En dat verklaart hopelijk het schouderprobleem.


Het wordt me nog een uitdaging, want de mouwen moeten ook iets smaller en onderaan mijn oksel is het ook veel te breed.

Ge ziet hier ook een stukje van het gerimpeld voorstukje. En van mijn tweede kennismaking met de tweelingnaald.
En in zijn bijna-geheel. Vooral zeer ongestreken, maar na uw verlof is dat normaal he, dat het merendeel van uw kleerkast in ongestreken toestand is.

Overlockstiksellostornen: here we come.