Parade van Misbaksels.

Geloof het of niet, maar ik heb daar talent voor, voor het produceren van misbaksels. 
Toen ik eind december een iPhone kado kreeg (een klein stukje en voor de rest ging mijn eindejaarspremie eraan), maakte ik gauw een hoesje om het ding een zacht bestaan te gunnen. Dat ging lang mee, tot ik het ergens begin vorige maand verloor. Nu was ik het wel vaker eens een paar dagen kwijt, dus paniek was er niet direct, maar toen het na een paar weken nog niet terecht was, begon ik stilaan in te zien dat het tijd werd om een nieuw te maken. To do lijsten en zo meer zorgden er echter voor, dat ik dat op de lange baan schoof.
Tot ik een week of twee geleden de ingeving kreeg om een nieuw hoesje uit tricot te maken. Het werd Misbaksel der Hoesjes #1. Ik blog dat maar zodat ge het weet, hoesjes uit tricot, dat marcheert niet. Het glijdt en het merendeel van den tijd vindt ge uwe gsm ergens in uw sjakos waar het hoesje niet is. Het trok ook wat scheef, dus het ziet er echt niet uit.
De voering maakte ik ook uit tricot, streepjes die ik bij Pauli vond. Ik was toen ik het maakte ook te lui om mijn naaimachine erbij te pakken, ik deed alles met de overlock.
Toen ik alles door het keergat haalde, zag ik direct dat het nergens op trok, dus ik heb geeneens nog moeite gedaan om het keergat te dichten of om het bovenaan te topstitchen.
De tijd ging wat verder en zo maakte ik eind vorige week mijn eerste Boleo. Het ribfluweel bracht me op een nieuw idee. Een assorti iPhone-hoesje. En ribfluweel is keistoer, maar tegelijk heel zacht en schattig. Tijd ontbrak me echter, ik moest teveel sociaal doen de afgelopen dagen en morgenvroeg (ik moet om VIER UUR opstaan) vertrek ik een klein weekje naar Italië. En toch moest en zou ik nog zo’n hoesje maken. Ik had een half uur vanmiddag en op die tijd produceerde ik het volgende misbaksel:
Ik vind het keitof, dat “floeren” stofke. Het is helemaal hoe het moet zijn. Als tussenvoering gebruikte ik vlieseline H640.
Wat er aan scheelt?
Het is te klein! En ook een beetje saai eigenlijk. Het plan was om iets te appliceren maar wegens tijdsgebrek liet ik dat voor wat het was. Gelukkig maar, want ook al zal het nu wel een weekje dienst moeten doen, daarna ga ik er een fatsoenlijk maken. Want derde keer, goeie keer. En ge leert uit uw fouten. En ge moet het niet altijd direct van den eerste keer perfect kunnen. (Ziet ge, ik kan dat best goed, mijzelf troosten.)
Na mijn verlof, wijd ik er als het moet een ganse sToffen Madammen-sessie aan en als het klaar is, laat ik u ineens zien waarom het zo belangrijk is, dat ge uwe iPhone van een bumperke voorziet.
Adios!
Of nee,
arrivederci!
(denk ik)

6 thoughts on “Parade van Misbaksels.

  1. Saai vind ik het eigenlijk niet. Maar te klein, tja, daar kunnen we niet veel anders van zeggen dan ‘da’s jammer’… Geniet van je verlof!

  2. Het zijn inderdaad lastige naaiprojecten, die iPhone hoesjes. Zeker als je nog een topstitch wilt doen: priegelen!! Persoonlijk vind ik het handiger om er een hoesje voor de haken. Past altijd en rekt ook lekker mee :-)
    Esther.

  3. Ach…een beetje te kein – so what – hij zit toch al lekker warm en kan tegen een stootje :-)
    Geniet van la bella Italië
    liefs,

Comments are closed.