Messenger bag als afscheidskado.

Eén van de zussen is vanmorgen vroeg voor een gans jaar naar Colchester, Engeland vertrokken om daar een éénjarige master te gaan doen, iets met literatuur. 
Ja Engeland ja. Ik weet, dat is het einde van de wereld niet. Maar achter den hoek is het toch ook niet bepaald.
Gisteravond kwamen we met het hele gezin samen om in haar laatste Belgisch avondmaal te delen. Daar horen wat kleine kadootjes bij, dus deed ik nog een efforreke door ongeveer 36 uur geleden eindelijk te beslissen wat ik voor haar wilde maken. Een hele tijd geleden kocht ik een half metertje Parijs-stof bij Vermiljoen. Bestemmingsloos, behalve dat ik wist dat het iets voor de zus in kwestie moest worden. Twee jaar geleden ging ze immers ook al een half jaar in Parijs studeren.
Ik kocht bij Pauli turquoise ribfluweel om te combineren met het stofje, maar gebruikte die hier al voor mezelf. Toen ontdekte ik wel hoe schoon dat kan zijn, een tas in ribfluweel, dus passeerde ik nog eens bij Pauli (nee jong, die hebben geen website, maar alles wat ge erover wilt weten hier).
Er was geen tijd om heel hard na te denken over een patroon of werkwijze, dus ging ik op zoek naar een tutorial die ik gewoon hersenloos kon volgen. Geloof me, dat was nodig want kanttekening is dat ik de ganse week de nacht heb.  (Ja, dat laatste avondmaal was tússen 2 nachten, dat kunt ge misschien gerust ne grote effort noemen, want provincie Antwerpen was de place to be.)
Maar dus, de kado. Een tas volgens deze heel duidelijke tutorial
De flap sluit met een magneet en vooraan zijn er 2 zakjes.
De manier waarop de rits erin moet is geniaal vind ik. De rits kan helemaal open, dus dan kunt ge die twee flapjes naar buiten klappen en ten minste alles dat erin zit tegoei zien.
Twee dingen deed ik anders, ik maakte de buitenkant van de tas volledig in ribfluweel, terwijl de tutorial de bodem en flap van de tas omgekeerd voorschrijft. En binnenin maakte ik een zakje zonder rits in plaats van met. Het werd tijdstechnisch gezien wat krap. Het keergat naaide ik wederom dicht in een bomvolle trein.
Topstitchen deed ik met cordonnetdraad. Gewoon garen zou in het niets verdwijnen tussen de ribbeltjes. Content, dat ben ik wel als ik naar onderstaande foto kijk.
Als u inzoomt op de foto’s ziet u misschien hier en daar nog een draadje of pluisje. Ribfluweel, dat pluist en plucht dat het gene naam heeft. De draadjes, dat is het doe-het-zelf-gedeelte van de tas. Hupla.
Enfin, zus, koeraasj! (‘t Kind kan al een halve week niet eten van de stress, dus ze kan het wel gebruiken.)

14 thoughts on “Messenger bag als afscheidskado.

  1. Helemaal super!! En bedankt voor de link naar de tutorial, ik was op zoek naar zoiets (dat moet af zijn tegen januari, dus op tijd maar aan beginnen zekers;))

  2. Ribfluweel: goed idee, stevig en schoon! En voor mij ook de tutorial die ik al lang zoek, merci.

  3. @Lynn: gelukkig bestaat er skype! Vandaag geskyped en ze heeft laten zien waar ze woont, en het ziet er daar allemaal dik ok uit!

Comments are closed.