Sam en de uilen.

U bent het nog niet vergeten, van de uilen, want ik friste uw geheugen nog maar pas op. Uw enthousiasme in de reacties is geweldig.

Ik stuurde het uilenpakje met de post naar Antwerpen, alwaar mijn nicht woont. Een weekje nadat ik het pakje had verstuurd en een beetje zenuwachtig gedoe van mij, zat er hier een postpakketje in de bus. Met al mijn zelfvertrouwen dacht ik dat mijn nicht de jumpsuit oerlelijk vond en dus teruggestuurd had. Het was juist hetzelfde soort van pakketje, daarmee.

Maar niets van dat, er zaten suikerbonen in, in een zelfgestikt zakje (ja, het is blijkbaar een familiezaak) en een briefje met daarin de belofte dat ze me nog een foto zou sturen van haar dochtertje, Sam in de jumpsuit.
Vandaag was die schone dag daar, dat ze haar belofte nakwam. Met een nieuwe belofte op morgen nog een foto (als er vannacht geen pampers overlopen, that is).
Laat u maar volledig gaan in dat reactieformulier. Jongens toch. Ik ben fan.

Fan van Sam.
°23-09-2011
En hupla, hier een foto met full view.