Slapen tussen elfjes.

Als ik dan toch bezig was, dan mocht ik ook wel een winterslaapzak maken. Zo’n echte met mouwen en een rits en een voering.

Eh slik, en uitdaging: check.

De stof voor de buitenkant koos ze zelf. Veel roze, want Louise is een echt meisje wat dat betreft. Van haar kreeg ik als tip om sweaterstof als voering te gebruiken, goeie van bij Pauli. En toen ik wachtte tot de Pauli-meneer mijn sweaterstof geknipt had, wierp ik nog eens een blik op de boordstof (die ligt daar gevaarlijk dicht bij de kniptafel) en nam nog rap een stukske oranje mee, dat leek me wel een tof detail aan de hals en om de mouwen mooi te doen aansluiten (= lekker warm).
Dus jawel, nodige stoffen: check.
Dan het patroon. Ik vond nergens iets bruikbaars dat groot genoeg was of het juiste model had. Ik moest dus zelf iets tekenen, want er zat wel iets in mijn hoofd. Tijdens een stikavondje bij haar kon ik van een slaapzak van 110 cm het voeteinde overtekenen (de “zak” dus) en ze haalde een ander modelletje boven met bovenaan een leuke overslag-sluiting waarbij de rits in de zijnaad zat. Zoiets moest ik hebben, het enige probleem was dat dat slaapzakje piepklein was en gewoon uit 1 laag fleece bestond, terwijl ik persé met voering wilde werken. Edoch, ik nam het mee naar huis en bestudeerde het langs alle kanten. Uit de Ottobre tekende ik een tshirtje maat 116 over, alsook de mouwen van dat tshirtje, maar ik kortte die laatste in tot de lengte van maat 92 (Louise is 2 sinds eind augustus). Dan tekende ik over het voorpand een schuine lijn van in de hals tot 5 centimeter onder het oksel en knipte het patroon hier open, waarna ik bij elk een extra centimeter toevoegde voor de overlap met de drukknopen en nog een extra centimeter naadwaarde. Daarna plakte ik het voorpand van het tshirtje aan het patroonstuk dat de zak vormde.
En toen kon ik dus zeggen, patroon: check.
Jersey-drukknopen waren nog in huis en ik haalde een rits van 80 centimeter die open kan aan het uiteinde bij de Veritas (uiteindelijk had ik niet zo goed gemeten en heb ik zo’n dikke 10 centimeter van de rits moeten knippen).
Ja man, en toen heb ik echt keihard zitten nadenken over de volgorde waarin ik alles aan mekaar moest stikken. Want met die rits en die voering. En dan de boordstof en de mouwen. 100 keer heb ik patroondelen op elkaar gelegd, met de goeie kant, met de slechte kant, een centimeter omplooien langs de goeie kant en dan omdraaien naar de slechte. Enfin, het punt is dat ik eigenlijk eens moet opschrijven hoe ik dat deed of ik moet er volgende keer weer zo hard over nadenken. Ik ben dan uiteindelijk maar gewoon begonnen, ik zou wel merken waar ik uitkwam. Met een heel klein hartje, dat mag u gerust weten.
Ik werd er wel zeer vrolijk van, want het leek alsof ik telkens per ongeluk de goeie beslissing nam. Lostornen heb ik niet moeten doen. Olé!
Gisteravond had ik kans om hem af te werken, maar ergens volgende week kan ik hem pas overhandigen. Maar vandaag zag ik haar dochter, Fien is twee weken jonger dan Louise en ze was gewillig model voor u!
Bijvoorbeeld, door kiekeboe te spelen. Hilarisch als ge twee zijt.

En door ermee te kruipen terwijl ge een uberschattig mondje trekt. Met assorti haarrekkertjes trouwens, al heten die volgens Fien “staartjes”.

Om u een full view te geven wordt er ook even gezwierd. Da’s ook keiplezant jong!

En als ge doet van pakken, mama in dat ding…
…dan werkt dat direct.

Dit is dat stukske waar ik zo hard op moest studeren. Het begin van de rits in de zijnaad op zo’n manier dat het harde beginstukje ervan boven het onderste stuk van de overlap begint.

En binnenin geen enkele onafgewerkte naad. Alleen een keergat dat -uiteraard- nog dichtgenaaid moet worden (in de mouw).

19 thoughts on “Slapen tussen elfjes.

  1. Een prachtige ‘samenloop van ideeën’ is het geworden! Lijkt me helemaal perfect voor een miss 2 en nog mooi ook.

  2. Amai,
    wat een gepuzzel (alleen dat patroon tekenen al, ik doe het u niet na, zelfs niet met uw uitleg).

    Maar het resultaat mag er absoluut zijn. Hopelijk is Louise er even weg van als Fien :)

  3. Wow, ik ben alweer onder de indruk. Moest je daar ooit een tutorial van maken, dan sta ik op de eerste rij om hem uit te proberen. Ik zie Lilith al liggen, in een zelfgemaakte slaapzak *smelt*

  4. Wauw, dat is een fantastische slaapzak geworden! Louise heeft een tof stofke gekozen, en jij hebt ze geweldig gecombineerd!
    Ik sta mee in de rij – al zeker na Piepow, want ze was me voor… – als hier een tutorial van komt!

Comments are closed.