Goed, ik wil een baby. Nu.

Als ge nog op zoek zijt naar een toffe uitdaging, dan heb ik er eentje voor u:

Gebruik maken van nicky velours als boordstof.

Ik beloof u een ganse avond vertier. Overmatig gebruik van uw tornmesje. En dan na veel miserie de dag erna de beslissing om de stukjes aan de mouwen er toch niet met de tweelingnaald maar gewoon met de overlock aan te zetten, waarna ge weer uw tornmesje kunt plezieren, want de mouwen zijn feitelijk te smal om tegoei onder de overlockpersvoet te krijgen. Voorzie vooral voldoende nicky velours in de kleur waarin ge de boordjes wilt.

Oh, en heb ik al gezegd dat als ge ne lange reep nicky velours knipt, dat de lange zijden dan helemaal naar binnen oprollen? En dat ge dat niet kunt strijken?

Plezant jong.

(Trouwens, het woord plezant, ik vind dat een zalig woord en sinds Van Vlees en Bloed kan ik dat niet meer opschrijven of lezen zonder aan de Maurice te denken. Ge weet wel, als ze daar van de zee terugkomen nadat ze die draden terug in de Moe hare kop gestoken hebben. Vanaf zondag weer op uw tv trouwens. En op de mijne, want ook al heb ik de reeks al drie keer gezien, ge krijgt daar toch geen genoeg van?)

Maar terug naar de nicky velours. Mijn naaimachine heeft het daar af en toe wat moeilijk mee (boventransportvoet hoor ik een aantal onder jullie luidop denken – jaja, maar eerst een nieuw masjien!) maar met de overlock verwerkt het heel gemakkelijk.

Petroleumblauw (petrol voor de vrienden), dat is wel een beetje mijn kleur. Ik had er een half meterke van liggen en kreeg daar na versie 1.0 en versie 1.1, nipt mijn versie 2.0 uit van het baby-jumpsuit-patroon. Het is perfect. Per-fect!

Voor de moment geen verse baby in de omgeving, dus dit pakje zal moeten wachten tot een buikbaby een echte wordt.

Och ja, ik heb een nieuw speelgoedje ontdekt op mijn allerliefste MacBook. Het heet iWork en dan Keynote en dan Direct Alfa.

 

Ik moet nog wat oefenen, ik ben er toch een uur zoet mee geweest om bovenstaande foto’s zo te krijgen.
Voor onderstaande collage zag ik het niet meer zitten. Dat zou nachtwerk worden.

 

Och, en nachtwerk is sowieso mijn deel, maar dan in de vorm van baby-entertainment. Steunbetuigingen zijn welkom. (Voor de duidelijkheid: ik doe mijn werk doodgraag, maar toch liever overdag. ‘t Is daarmee, ziet ge.)