Werelddag van het Vroeggeboren Kind.

Wie mij kent of al leest sinds toen, weet dat ik op de afdeling neonatologie werk. Het schoonste beroep dat er bestaat, dat is. 17 november 2011 is de derde internationale dag van het vroeggeboren kind. Dit jaar hebben alle continenten de handen in elkaar geslagen en dus wordt 17 november vandaag uitgeroepen tot Werelddag van het Vroeggeboren Kind. Ik ben daar keihard fan van, jongens toch.

Dit jaar staan broertjes en zusjes van te vroeg geboren kindjes in de kijker en werd er zelfs een boekje uitgegeven dat het verhaal vertelt van Ben, wiens broertje te vroeg geboren wordt. Maar ook kindjes die zelf te vroeg geboren werden en nieuwsgierig zijn naar hun verleden kunnen veel hebben aan het boekje.

Mijn hart gaat natuurlijk uit naar alle kindjes die te vroeg ter wereld komen. Het is ongelooflijk hoeveel voldoening het geeft om voor ze te mogen zorgen en om het stukje uit-de-buik dat eigenlijk in-de-buik moest zijn zo aangenaam mogelijk te laten verlopen.
Wij doen vandaag een feestje. Ik roep u op om ook eens te denken aan alle kindjes die op dit moment aan het vechten zijn om sterker en groter te worden zodat ze met hun mama en papa mee naar huis kunnen.
Wie wat meer informatie wil:

17 thoughts on “Werelddag van het Vroeggeboren Kind.

  1. Als middelbare scholier mochten wij eens een dagje meedraaien in het UZ. Ik koos toen voor de afdeling prematuren, en die ervaring is me nog steeds bijgebleven. Ik krijg er helemaal kippenvel van, van dit berichtje….

  2. Dankjewel aan allen zoals jij, voor alle nodige zorgen die “wij” als prematuurtjes heel hard nodig gehad hebben en hebben.

  3. Super vind ik dat. Ik ben zelf mama van een zoon die geboren is op 34 weken (niet super prematuur dus) maar toch waren wij toen behoorlijk geschrokken. Op zo’n moment kan je alle steun en ervaring van het ziekenhuispersoneel goed gebruiken. Ik vond het zo erg dat ik mijn baby niet dag en nacht bij mij kon hebben. Dankjewel aan allen!

  4. Vind het echt chique dat je dat ook op je blog zet! Lees hier al een hele tijd mee owv je naaisels en omdat je zo sappig / grappig schrijft. Dat je hier ook plaats maakt voor 17 nov vind ik super. Ben zelf mama van een ex-prematuurtje (25w6d) en heb groooote bewondering voor iedereen die op een neonato-afdeling werkt. Chapeau voor jullie goede zorgen!

  5. Wat een mooi eerbetoon, Nele! Het is helemaal zoals jij het verwoordt … het geeft zoveel voldoening om elke dag dat duwtje te kunnen geven. Het blijft zo bewonderenswaardig hoe zo’n kleine dappere mensjes zo sterk kunnen worden! Maar ook hoe ouders, broertjes en zusjes dat nieuwe leven koesteren en zo voor vechten!

  6. Zelf zwanger zijnde, heb ik moeite om mijn tranen te bedwingen. Zo’n mooi werk dat ze leveren op neonato. En toch hoop ik stilletjes dat het mezelf en niemand anders overkomt…

  7. Hoi Missy N.

    Ik ben zeer blij te lezen dat ook jij dit even onder de aandacht brengt. Ik heb zelf ook een naaiblogje (met af en toe eens iets over de zoon) en heb een linkje naar jou schrijven hier bij mij gezet. Ik schreef ook een stukje, maar dan met eigen ervaringen. Weet dat wij hier heel veel respect hebben voor de madammen die werken op de neonato. Greetz

  8. Lieve Nele, wat een mooie blog, krijg er een brok van in mijn keel…
    Ik heb het geluk dat onze lieve Lotte precies op de uitgerekende dag ter wereld kwam en dat ik haar vanaf dat moment lekker dicht bij me kon houden constant. Voor al die kindjes en hun ouders bij wie dat niet kan omdat ze te vroeg worden geboren ben ik blij dat er zulke lieve en toegewijde mensen zijn zoals jij, die ze de zorg en aandacht geven die ze nodig hebben en verdienen tot ze sterk genoeg zijn om het samen met papa en mama te redden.
    Hulde aan alle mensen die zich inzetten voor deze kleintjes <3

  9. Dag Nele,

    Mijn kindjes hebben een hele tijd op de Neonato-afdeling gelegen en ik dank jullie allemaal op mijn blote knieën. Zonder jullie zouden mijn kindjes er gewoonweg niet zijn!! Wekenlang heb ik Alice en Leon aan jullie toevertrouwd en hoewel het een zware tijd was had ik vanaf dag 1 het volste vertrouwen in jullie kunde. Het was daarbovenop ook geruststellend om te merken dat jullie de kindjes niet enkel verzorgden maar ze ook de nodige knuffels en streeltjes gaven. Dat je deze dag extra in de kijker zet geeft me de motivatie om hetzelfde te doen.
    Nogmaals, bedankt!

  10. Wat leuk om te lezen van die werelddag, wist ik niet eens!

    Mijn zoontje is ook te vroeg geboren… 5 weken dus niet extreem prematuur maar toch genoeg om je rot te verschieten als je water breekt en je hebt nog 5 weken te gaan. Na 2 weken zonder al teveel problemen op neonatologie mocht hij naar huis… op de kop 2,4kg…. en nu zit hier achter mij een deugniet van 15kg acrobatenkuren uit te halen in de zetel.

    Groetjes!

  11. Bedankt om deze dag in het daglicht te plaatsen! Mijn zoontje werd geboren na 27 weken en 2 dagen. Pas na 3 weken mocht ik hem vasthouden. 4 operaties en 5,5 maand later mocht hij mee naar huis. Vandaag stond hij met zijn guitige snuitje prachtig te zingen en te shaken op het podium van het grootouderfeest. Zelfs nu nog (3 jaar later) springen wij regelmatig binnen op de neo van het uza om te laten zien wat een prachtig werk zij geleverd hebben.

  12. Na deze lente zelf 5 weken naast zo’n mini-serre gekampeerd te hebben en mijn minimanneke na 33 weken aan jullie te hebben toevertrouwd, waardeer ik enorm wat jullie doen. Echt geweldig. Het is niet makkelijk je kleintje daar achter te laten, maar het is fijn dat je dat met een gerust hart kan doen. Het heeft er ons door geholpen en nu genieten we van een heerlijk vrolijk en stevig ventje! Merci.

  13. Slik.
    zelfs na bijna vier jaar is het nog steeds slikken.
    Midden in de nacht met toeters en bellen naar het UZ…en daar mochten broer van 3j en zus van 5j hun broertje niet zien…wij hadden nood aan dat boekje toen! Maar nu kan het ook nog helend werken. En dat prematuurtje van toen? Dat vertelt nu dat hij echt in de ziekenwagen lag met de sirenes op en dat hij nog weet dat de dokter heel veel prikjes gaf :)
    Lees hier al een hele tijd in stilte, maar met veel bewondering mee! Dank!
    Sarah x

  14. Toen een ontroerde patiënt me onlangs zei “you girls are angels”, kreeg ik het ook opeens moeilijk… Vergeet vooral niet hoe belangrijk we zijn voor al die mensen. Als je dat kan zoals jij, dan ben je de beste van de beste!

Comments are closed.