Me vs. bandwerk, alweer. Kussens!

Collega’s komen en gaan, zo gaat dat. De ene keer is dat wat moeilijker te verteren dan de andere. Een collega die ons bijna twee jaar geleden verliet, zie ik gelukkig nog regelmatig. Ze bouwde samen met haar sprookjesprins hun droomhuisje in het verre Limburg en koos, mijn pruillip ten spijt, een ziekenhuis dichterbij huis om te gaan werken. Dat droomhuis ziet er elke keer wat meer ingericht uit, en daar mocht ik mijn steentje aan bijdragen. Saaie grijze kussens in de zetel, niet haar ding. Dus kozen wij een kleurenbom aan designerstofjes, bij Bambiblauw, Vermiljoen en Van Marieke.Naar de handleiding van Mina Dotter hoef ik u niet meer te verwijzen, wel?

Ik moest en zou die kussens in haar huis fotograferen. Ten eerste zijn ze op maat gemaakt, ten tweede is dat daar kweetniethoeschoon en ten derde is zij creatiever dan ik ooit worden wil en meer dan een halve interieurontwerpster. Ze werkte dus duchtig mee bij het tentoonstellen van de kussens.

Staat de trap er al?
Ja, na een half jaar een laddertje tot de eerste verdieping is hij er, dé wenteltrap.

 

Het combineren van de stofjes vond ik niet altijd even gemakkelijk. Het fuchsia komt in de foto’s ook niet zo mooi naar boven, het is veel feller. Tot voor kort was petroleum en fuchsia samen nog niet echt mijn ding. Maar het werkt, bewees ik andermaal.

En dan, die vosjes van Kokka. Zware liefde, bij volgens mij iedereen, maar ze waren daar op het hoogtepunt van mijn stoffenkoopverbod (everlasting, trouwens). Ik vond nog een lapje voor bovenstaand kussen bij Van Marieke en hield een strook over van 12 cm breed. Daarmee maakte ik iets voor mijzelf op een kwartier tijd, dat naaitechnisch gezien niks voorstelt, maar wat mij toch elke keer ik het in handen heb, vrolijk maakt.

De D-ring in hartjesvorm kon ik via haar kopen.

Zelfs te lui om het te voeren, was ik.

We zijn hier trouwens volledig klaar voor de Sew Along van Mamasha. Stof gekozen, gewassen, paspel gekozen, gewassen en stof al geknipt ook eigenlijk ja. Welkom op de blog van deze strever-eerste-klas.

23 thoughts on “Me vs. bandwerk, alweer. Kussens!

  1. Very nice!! Ik maak me altijd zo druk of stoffen wel bij elkaar passen, maar zoals ik bij jou zie: gewoon doen! (Toffe combi’s!!)
    Groetjes, Esther.

  2. De kussens zijn een succes! Om vrolijk van te worden! Ik maak er altijd voor vriendinnetjes van mijn dochters! Die vinden dat zalig om te krijgen en lopen er dan heel de tijd fier mee rond!

  3. Kei-schone kussen in een leuke presentatie ;-)

    Tof tasje voor je sleutel ook…

    Enne dat verbod om nieuwe stoffen te kopen heb ik mezelf ook opgelegd. Er liggen nog teveel mooie pareltjes in mijn voorraad.

  4. schoon (ook die trapleuning!) en met die laatste zin moest ik hardop lachen.
    Annick

  5. Leuke combi al die stofjes, ik durf nog steeds niet zo te combineren, blijf meer bij het geijkte! Wat een mooie trap! Geweldi

  6. Mo zo tof, die kussens in al die superkleuren samen. Mag ik eens nieuwsgierig zijn, en vragen welke stof dat is, aan de onderkant van het bovenste kussen (zo’n beetje streepjes-achtig)?

  7. Oei, paspel wassen, dat heb ik eigenlijk nog nooit gedaan…
    kan dat ook zo krimpen?

    1. Zelfgemaakte paspel met macramé-koord alleszins (dat koord krimpt dan enorm). Ik heb nog rokjes waarbij de paspel blijkbaar meer gekrompen is dan de stof (en dat geeft dan een soort rimpeleffect, niet mooi). Dus voor de zekerheid heb ik hem maar mee in het machien gezwierd.

  8. prachtig hoopje vrolijkheid. En kussens zijn hier al bijna een jaar geleden in huis gehaald, maar buiten enorm veel plaats innemen in de kast, is er nog niets mee gebeurd. Ik zou maar beter een voorbeeld aan jou nemen!

  9. Even schoon als in’t echt :)
    en oh ho, wat ziet mijn oog: de dotloze deerne bovenaan mijn scherm!

Comments are closed.