De kantkloskussentas.

Ziet mij hier lopen, zei ze, met een gigantische Inno-zak in haar handen. Dat is toch geen zicht, het zou precies enigszins handig zijn als ik een stoffen zak had om mijn kussen mee te nemen naar de les. (…)

Zij is mijn mama, dat kussen is haar kantkloskussen en die les is de kantklosles (een woord voor bij de logopedist, ik zeg u).

Kantklossen, dat deed ze vroeger al, in het tijdperk voor haar vier kinders. En ik herinner mij ooit, toen er nog lange warme zomers waren, dat ik mij wel eens in de tuin zette met dat gigantisch kantkloskussen voor mijn neus omdat ik dat ook wilde kunnen. Fotografisch bewijs van dat laatste ontbreekt bij mijn weten en anders hebt u het tegoed. Beloofd.

Wel fotografisch bewijs van handwerkerige creativiteit. Het is me allicht, behalve met de paplepel, ook op genetischer wijze doorgegeven, want een week na Van Katoen zat deze foto in mijn mailbox.

Ze wist niet wat doen met het piramidetasje dat ze op Van Katoen kocht, ja. En er ontbrak een speldenkussen, for sure.

De kantklosles, dat is iets sinds dit jaar, aangezien eind juni vorig jaar het pensioen zijn intreden deed. En de verdoken vraag voor een kantkloskussentas kwam er zo ergens rond Kerst. De voorwaarden waren enkel dat hij stevig genoeg was en dat ze hem zo kon dragen dat hij net niet tegen de grond zou komen. Ik brak mijn hoofd daar dan over.

Mor allee, zoudt ge denken, zo moeilijk is dat toch niet? Ne ronde zak, hupla. Maar in mijn hoofd kwamen er allerlei extra voorwaarden bij: zo moest het ding volledig gevoerd en wilde ik geen enkele onafgewerkte naad. En er moest en zou een gigantische rits in. En tassenband die tot onderaan ging, maar daar dan verdween naar de binnenkant en er langs de andere kant weer uitkwam. Enfin.

Zij gaf mij geen deadline en anderen wel, dus de tijd verstreek en het einde van het schooljaar kwam in zicht. Ik schoot dan toch maar eens in actie en op een dubbledate met mijn oma, half juni, kon ik hem dan eindelijk overhandigen. Dat is, toen de zon nog wel eens tevoorschijn durfde komen.

Het stofje bent u misschien wel zat ondertussen, ik raak het niet beu. Het is er zo eentje dat ik niet zou gebruiken, moest ik er niet ooit 7 yard van besteld hebben.

De oma stelde haar tuin ter beschikking.

En de zak voldeed aan de voorwaarden die ik mezelf had opgelegd, zijnde:
de gigantische rits.

De tassenband die in de bodem verdwijnt en aan de andere kant weer tevoorschijn komt.

De op maat gemaaktheid.

Ritsen, ge moet daar niet bang voor zijn, mensen. Dat is zo schoon als ge dat ergens tegoei ingestikt krijgt.

En de binnenkant is properkes afgewerkt.

Alles binnenstebuiten aan mekaar en dan door het keergat. Dat ik nog bij mijn oma dichtnaaide. Ahja. Ik zal eens niet een keergat op het aller-allerlaatste nippertje dichtnaaien.
En de mama, die was content. Stevig en als ze het in haar hand houdt, komt het net van de grond, wat op deze foto volstrekt onduidelijk is, want voor de show en de schone foto was het beter als ze hem nét op de grond liet rusten. Ja, eerlijkheid siert, ik weet.

Zo kindertjes, dat was het verhaal van de gepensioneerde naaister die aan haar fulltime werkende dochter vroeg om zelf een zakomhulselding te verzinnen voor haar kantkloskussen. En laten we nu hopen dat ik wat sneller de weg naar het blogtypvenstertje vind.

19 thoughts on “De kantkloskussentas.

  1. Uw mama is zelf naaister? Grappig dat ze dat dan aan jou vraagt. Hij is in ieder geval sjiek geworden. En dat is idd. zo’n stofke dat ge niet beu geraakt.

    1. Niet professioneel, maar wel les gevolgd en kleedsels voor ons en zichzelf genaaid enzo. Ik zei dat van dat ik fulltime werk en dat ze dat eigenlijk zelf kan en ze antwoordde daarop: maar ik heb het zo druk! Die gepensioneerden toch hè ;-).

  2. Zou je moeder het niet heel erg leuk vinden dat als ze haar hobby beoefend nu elke keer aan jou moet denken? Leuk stofje trouwens. Beetje retro. Tas is heel erg leuk geworden.

  3. Knappe tas! Als ik daar iemand mee over straat zag lopen, zou ik wel heel nieuwsgierig zijn om te weten wat daar in zat. Maar aan kantklossen zou ik nooit denken!

  4. Super!! En ook mijn moeder heeft gekantklost, ik de mee op een piepschuimblok met een kussensloopje er om heen. Volgens mij ligt dat kussen nog op zolder! Als ze ooit nog aan het klossen gaat vraag ik aan jou het patroon voor deze super tas!

  5. Kantkloskussentas. Kantkloskussentas. Kantkloskussentas. Oef, ik kan het, geen logopedie voor mij ;)
    Enne, een sjieke zak! Daar mag ze mee gezien worden, me dunkt.

  6. Het lijkt van op afstand een gigantisch vliegende schotel zou ik denken als ik haar zag. Tot ik dat stofje zag en ik zou daarbij zo aan u moeten denken!

    Schoon afgewerkt en zo typisch Nele. Je mama gaat nu stoefen tot en met dat haar dochter dat gemaakt heeft en terecht. Straks kan je een kantkloszakwinkeltje beginnen voor haar collega’s :-)
    Annick

  7. Wat een ideale tas ! Ik weet zeker dat je moeder daar heel goed zorg voor gaat dragen, zeker als ze dat van haar dochter gekregen heeft ! Enne, mijn gepensioneerde moeder vroeg ook om een strandtas hoor (terwijl mijn vader zo eens scheef keek van “en ge gaat nooit naar het strand !”) voor als ze eens met de kleinkinderen naar het strand zou kunnen gaan ;-)

  8. Giere!!! Ik zie mijn moeder er ook toe in staat. Zelf kunnen naaien als de beste en aan dochterleif een tas vrage voor haar kantkloskussen. Welja er zijn wat overeenkomsten, mijn moeder kan naaien en deed vroeger ook aan kantklossen, plus ze denkt erover om opnieuw te beginnen…

  9. Zalig verhaal mét mooi resultaat! Ik zie ook volop mogelijkheden van zo’n ronde tas: kampeertafeldrager, reuzefrisbeeopberger, dartsborddrager,… :-).

  10. Knap gedaan! Hier ook een kantklossende mama die les volgt en vier kids heeft en die zelf ook naait… Maar ze heeft nog geen zak gevraagd. Als ik mij niet vergis, maakte ze dat ook zelf en heeft ze dat dus al, een vierkante! :)

  11. en oh ja… moooi stofke… dat doet me denken aan een warm jasje, een rokske,…

  12. Haha Nele, zo grappig!!
    En die stof… als je nog een yardje over hebt en er echt vanaf wil, wil ik ze gerust overkopen…ZOOOO mooi!!
    en dan nog iets, ik zit hier te bibberen en te beven voor ritsen…madam zet heir efkes een reuze rits in !!! Knap!!*

Comments are closed.