De reanimatie van een ZsazsaZilet.

Het is waar, ik vermoordde bijna een ZsazsaZilet. Gelukkig, gelukkig moeten wij op het werk jaarlijks naar de reanimatieles, om er weer in te pompen (ha-ha): dertig twee dertig twee. Daar dankzij vond hier een geslaagde reanimatie plaats van de comateuze patiënt.
Ik deel zijn bijna-dood-ervaring gaarne met u:

Het is me volstrekt onduidelijk waar ik met mijn verstand zat toen ik dacht: kom, ik stik dat nog rap efkes door. Zo rap efkes, dat gaat wel schoon zijn en dan is het af af AF. Want daar worden we blij van.

Behalve deze keer. Deze keer belandde ik zelf in bijna te reanimeren toestand, toen ik het eindresultaat bekeek. Helemaal fout en lelijk en schever dan scheef. Om alle zelfvertrouwen te verliezen, zoiets. Het is ook niet alsof Zsazsa ergens voorschrijft dat er doorgestikt moet, nee. Lichte paniek, want een eufemisme is hier wel op zijn plaats. Zo’n schoon stofke verpest en te weinig fleece in huis om te herbeginnen, om te bleiten, dat is.

Dus, met tornmesje en een bibberend handje ging ik aan de slag. Misschien kent u het stofje niet, het is double gauze. Hele lichte dunne superzachte stof, die uit twee lagen bestaat die met kleine steekjes aan elkaar gezet zijn. Kijk maar.

Dat soort stof met tornmes te lijf gaan, een mens kan wel leukere dingen verzinnen. Maar eind goed al goed, u las het al in de eerste alinea. Ik timede niet hoe lang ik erover deed (lang) maar na lostornen en een toerke in de wasmachine was er geen gaatje dat er niet hoort, meer te zien in de stof.

De knoop grabbelde ik ooit uit een puntzak-voor-vijf-euro-bak-met-knopen bij Veritas. Zilets met een knoopje, dat vind ik de schoonste.

Stof: Kokka, lang geleden gekocht bij Vermiljoen
Fleece: Pauli
Knoop: Veritas

21 thoughts on “De reanimatie van een ZsazsaZilet.

  1. Wat een geduld! En ge hebt dat echt pas gezien nadat én de vest én de mouwen volledig doorstikt waren? Nele toch ;-) Maar wat ik me vooral afvraag: Hoe kom je erop om in ‘t heetst van de zomer een Zsazsagilet te gaan naaien?

    1. Erger nog, ik zag het pas toen ik er een foto van gemaakt had. Ah, en maat 6-9 maanden voor een boeleke dat volgende week geboren wordt. Misschien.

      1. kan dat boeleke dat dan al aan, zo pasgeboren, op begint dat toch pas echt op iets te trekken tegen dat die een maand of 6 is?

  2. amaai een medaille voor dat engelengeduld! en chapeau dat ge geen enkel gaatje hebt gesneden! echt schoon zo! Ik heb ook een heel klein beetje van die stof liggen, nog i nde koesterstapel :)

  3. inderdaad…monnikenwerk (altijd willen gebruiken maar nu ken ik iemand die het ook doet ;)
    Maar wel schoon resultaat. Echt waar!

  4. Ik ken het stofje, ik maakte er een luchtig bloesje in ;-) Maar wat jij deed is ook heel knap!

  5. Al had je de hele tijd bijstand van de super schattige popjes op de stof, ik had niet in je plaats willen zijn, moedigaard!

  6. Akkoord, de niet doorgestikte versie is schoonder, maar het eerste zou bij mij in de schuif met ‘toppertjes’ liggen, niet bij de miskleunen.
    Wij verschillen een beetje hé? ;-)

  7. oh boy, ik begin nu spontaan te zweten. Maar het is het eindresultaat meer dan waard! Schoon zileke, dat boeleke gaat blij zijn!

  8. Bedankt, die fout moeten we nu zelf niet meer maken! Wel wreed dat ijverige mensen zo afgestraft worden. Dat ze daar met dubbel blij zijn met hun zilet!

  9. Wat een leuke blog… zo mooi alles wat je maakt… met veel uitleg ik begin pas kan nog veel hulp gebruiken!

    Ik ga je volgen.
    Tussen haakjes ik ben ook al 19 jaar vegetariër:)
    Marina

Comments are closed.