De reanimatie van een ZsazsaZilet.

Het is waar, ik vermoordde bijna een ZsazsaZilet. Gelukkig, gelukkig moeten wij op het werk jaarlijks naar de reanimatieles, om er weer in te pompen (ha-ha): dertig twee dertig twee. Daar dankzij vond hier een geslaagde reanimatie plaats van de comateuze patiënt.
Ik deel zijn bijna-dood-ervaring gaarne met u:

Het is me volstrekt onduidelijk waar ik met mijn verstand zat toen ik dacht: kom, ik stik dat nog rap efkes door. Zo rap efkes, dat gaat wel schoon zijn en dan is het af af AF. Want daar worden we blij van.

Behalve deze keer. Deze keer belandde ik zelf in bijna te reanimeren toestand, toen ik het eindresultaat bekeek. Helemaal fout en lelijk en schever dan scheef. Om alle zelfvertrouwen te verliezen, zoiets. Het is ook niet alsof Zsazsa ergens voorschrijft dat er doorgestikt moet, nee. Lichte paniek, want een eufemisme is hier wel op zijn plaats. Zo’n schoon stofke verpest en te weinig fleece in huis om te herbeginnen, om te bleiten, dat is.

Dus, met tornmesje en een bibberend handje ging ik aan de slag. Misschien kent u het stofje niet, het is double gauze. Hele lichte dunne superzachte stof, die uit twee lagen bestaat die met kleine steekjes aan elkaar gezet zijn. Kijk maar.

Dat soort stof met tornmes te lijf gaan, een mens kan wel leukere dingen verzinnen. Maar eind goed al goed, u las het al in de eerste alinea. Ik timede niet hoe lang ik erover deed (lang) maar na lostornen en een toerke in de wasmachine was er geen gaatje dat er niet hoort, meer te zien in de stof.

De knoop grabbelde ik ooit uit een puntzak-voor-vijf-euro-bak-met-knopen bij Veritas. Zilets met een knoopje, dat vind ik de schoonste.

Stof: Kokka, lang geleden gekocht bij Vermiljoen
Fleece: Pauli
Knoop: Veritas