Dat is mijn lijf, zowaar.

Fronst u even met uw wenkbrauwen, ja. Dat is hier niet elke dag zo dat er iets voor het eigen lijf genaaid wordt, maar nu werd het hoog tijd. Zagende vriendinnen met goeie bedoelingen, weetwel.

Het lag hier al lang gereed, het patroontje uit de knipmode, ik bestelde het los online nadat ik het op haar blog zag schitteren. Wilde plannen, want dat ging omgevormd worden tot hemdjurk en ik ging dat dan de ganse zomer dragen en al.

Jaja.

De zomer ging voorbij en zo verschoof dat wilde plan van categorie “zeker weten” naar die van “misschien” en dan naar “volgende zomer, echt hoor!”

Kwestie van volgende zomer toch wat voorbereid te zijn gebruikte ik het patroontje dan maar om toch gewoon een hemdje te maken. Dan heb ik al een idee van de maat en zijn mijn excuses om er niet aan te beginnen opgebruikt.

Het enige dat ik aan het patroon veranderde, zijn de mouwen. Ik wilde er lange, dus tekende ik die zelf. Deadline was dat feestje dit weekend en de laatste knoopsgaten werden een half uur voor vertrek gemaakt.

IMG_9744

Op dat feestje ontsnapten ik en één van de zusjes even aan het feestgedruis om foto’s te maken in de avondzon wat de gele filter over de foto’s verklaart.

IMG_9736
Op de foto hierboven zie je het niet zo goed, maar de fronsjes ter hoogte van de borst zijn zo schattig en de reden waarom ik het patroontje aanschafte.

En dan op mijn rug, plooikes die er niet horen, maar gevolg waren van de autorit naar dat feestje. Echte plooien of beter figuurnaden zitten er ook, 2 in het achterpand en 1 in elk voorpand die ervoor zorgen dat het hemdje mooi gecentreerd is.

IMG_9740

De zoektocht naar de knoopjes was niet min. Zeker als u weet dat Hexagoon zijn jaarlijks verlof houdt (echt, wat een idee). Veritas kon mij niet bekoren, maar als bij wonder kwam dat Kirreke met het lumineuze idee om mij richting Banier te sturen en jawel, jackpot.

IMG_9738

Het stofje is van Liberty en kocht ik toen in Londen. Dat rond uw lijf voelen, dat is onbeschrijfelijk, zo zacht en luchtig. Deze groupie zal nu wel zitten knikken achter haar scherm.
Van haar gesproken, aangezien ik de mouwen er zelf bijverzon, moest ik ook zelf mouwsplitten en manchetten verzinnen. Dankzij haar Eerste Hulp bij Mouwsplitstress ging dat van zijn eigenste zelve. (En het was deze die me hielp bij het vastnaaien van de manchetten.)

IMG_9751
IMG_9754

Shoppen, ge wordt daar blij van. Maar dit. Ultieme geluksmomentjes aan de lopende band, als ge het mij vraagt. Gaande van ontdekken dat ge alle patroondelen toch uit dat ene metertje gaat kunnen knippen, terwijl het patroon 1,4 meter voorschrijft, tot het in foetus-fase al eens rond uw lijf draperen en ontdekken dat het gaat passen, tot uw eerste perfecte mouwsplit en ik kan zo nog wel eventjes doorgaan. Naaien, dat is de max jong en durft mij eens tegenspreken.