Want ge wordt maar één keer 85.

We zijn van de tradities en rituelen, wij. Zoals haar verjaardag vieren, met ons allemaal, in haar tuin, met de weinige mannen die onze familie rijk is achter de barbecue. Want het is altijd mooi weer op 18 augustus.

Dit was het jaar dat ze 85 werd. Dat vonden we speciaal genoeg om het wat meer te laten zijn dan een barbecue in haar tuin, dus deden we zaterdag van op locatie zodat we bediend werden en nodigden we meer volk uit. Meer familie en vrienden van haar, allemaal mensen die haar lief zijn.

De oma, die heeft alles al, ze moest geen cadeaus. Toch moest ik dan last minute beslissen om iets te maken dat een lach op haar gezicht zou toveren.

IMG_9710

Er was geen tijd om driehoekige vlaggetjes te knippen en stikken en keren en strijken.

 IMG_9700

Maar toen schoten mij andere vlaggetjes te binnen, die ik op dat andere feest deze zomer, dat van Sanne en Riet, zag hangen, alwaar ik de “making of” vast mocht leggen. Dus wie weet, binnenkort, en als je heel goed kijkt, zie je deze vlaggetjes nog eens terugkomen. (Maar eigenlijk was ik degene die de mosterd haalde bij.)

IMG_9698

Van restjesverwerking gesproken. Het werden 72 vlaggetjes en van elk stofje knipte ik er twee. Mijn restjesbak maakte overuren, 36 stofjes verwerkt: check.

72 lijkt een raar getal, de autist in mij had het er ook even moeilijk mee. Maar 1 meter herbergt 9 vlagjes en met 9 meter biais en aan elk uiteinde 50 cm om vast te knopen… de rekenwonders onder jullie zullen me al wel voor zijn.

IMG_9690

En trouwens, ze mag dan wel 85 geworden zijn. Ge zoudt dat niet zeggen, 72 komt meer in de richting.

 

oma