Recept 16 & 19.

U kent dat, last minute nog een verjaardagskadootje moeten of willen voorzien en een halve dag verspillen aan hét geschikte patroontje zoeken op het internet. Want u en ik weten: de verleiding is daar o-ve-ral. Voor eens en altijd voorbij, mensen. Nu pakt ge Zo geknipt uit uw boekenkast en ge zijt vertrokken.

Eén van de recepten die ik het vaakst testte in aanloop naar het boek, was het broodmandje ofte Mandje Krokantje. Compleet gecharmeerd door de eenvoud en tegelijkertijd de genialiteit ervan.

IMG_0625

Er is maar 1 patroondeel dus het is écht zo geknipt.  Dat wordt door 2 drukknopen bij elkaar gehouden maar kan evengoed plat in de kast.
IMG_0629
IMG_0628
Voor dit mandje heb je een stofje nodig met een print die in alle richtingen loopt, anders staat het patroon aan één kant ondersteboven. De jarige in kwestie ging al eerder compleet wild als het op dit stofje aankwam, dus de keuze was snel gemaakt.
Als drukknoop gebruikte ik een Kam Snap, maat 16.
Ik maakte het ding een broertje, eveneens uit het boek.
IMG_0662
Met drie kindjes in huis komt een zakdoekdooshoes altijd van pas. Het is maar goed, dat ik een massa aan tijd won toen ik koos voor Zo Geknipt in plaats van tinternet, want ik haalde de biais er drie keer weer af (first thing to do na mijn verlof: een biaisloze versie bedenken). Nooitneverniet was daar tijd voor geweest in geval twee. Dat resulteerde evenwel in een vrij perfect afgewerkt hoekje: hoera!

IMG_0650

Ze kreeg natuurlijk ook een bruikbare binnenkant. Die moet in niks bij de buitenkant passen, maar wel bij het biaislintje.

IMG_0684

De testversies van het mandje, u zegt?
Alledrie met nen hoek af. Ik presenteer ze u met graagte, want misbaksels verdienen ook een podium.
IMG_0675

 

We beginnen in het midden: versie 1. Evenwel de uiltjes. Ik knipte en plakte het patroon compleet verkeerd aan mekaar (wij moesten plakken en knippen, u krijgt in het boek een patroon uit 1 stuk, dus van deze fout blijft u gespaard). Daardoor had ik niet meer genoeg stof voor de voering, die ik dan maar uit twee delen met een naad in het midden knipte. Ik had ook geen reservestuk knutselrubber (dat als tussenvoering dient) dus dat zit aan elkaar geplakt en opnieuw uitgeknipt binnenin. Ge ziet dat niet, maar ge voelt dat wel.
Versie 2 was het appelmandje, vooraan. Vrij ok, alleen werkte ik te weinig nauwkeurig en stikte ik het geheel door op afstand van het naaivoetje in plaats van op een halve centimeter. Lelijk, effenaf lelijk.

Versie 3 staat achteraan en u ziet het al: stof met een boven-en onderkant wat resulteerde in een varken-op-zijn-kop. Voor de rest wel de perfectste versie van al.

Allé hupla, u moest al bezig zijn.