Nog een keer Toon. Gedichtendag #2.

Zal ik weggaan?

Zal ik verdrietig worden en weggaan?
Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden,
mijn schouders ophalen
en weggaan?
Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken:
zo is het genoeg,
en weggaan?
Zal ik een deur zoeken,
en als er geen deur is: zal ik een deur maken,
hem voorzichtig opendoen
en weggaan- met kleine zachtmoedige passen?
Of zal ik blijven?
Zal ik blijven?
Toon Tellegen
uit: Alleen liefde,

Querido Amsterdam 2002

 

7 thoughts on “Nog een keer Toon. Gedichtendag #2.

  1. Ik heb altijd het idee gehad dat er mensen waren die neerkijken op Toon Tellegen: dat hij te simpel is, te “populistisch” in zijn stijl.

    Maar misschien moet ik mij eens niet door dat idee laten beïnvloeden. Hij zit er altijd recht op. De boodschap komt aan zoals ik graag heb dat die aankomt. Dus vanaf vandaag: zonder schuldgevoelens genieten van Toon Tellegen! Nàh aan leerkrachten Nederlands die me met dit gevoel hebben opgezadeld.

    En nu naar bed… met Toon Tellegen!

  2. Ik hou van deze soort gedichten
    Ik begrijp ze
    En ze raken mij
    Blij dat ik dit leerde kennen !

  3. Als klein meisje heb ik Toon Tellegen ooit ontmoet. In mijn boekenkast staat nu een klein boekje (het goedkoopste) speciaal aan mij gericht.
    Ik ken hem vooral van zijn kortverhalen, maar ik zal blijkbaar ook zijn dichtbundels eens moeten bekijken.

  4. aah,ben daar zo overdreven zot van,leren kennen door de dierenverhalen,maar zijn gedichten zijn ook zo ‘ah’

Comments are closed.