Oma’s mof.

Noem mij wereldvreemd, ik had nog nooit van het woord mof gehoord, tot ik dit las. De puzzelstukjes vielen pas in elkaar aan de feestdis op Kerstdag toen de altijd-koude-handen van de Oma becommentarieerd werden. En ook toen ik op Nieuwjaarsdag bij haar binnenkwam en ze ín huis handschoenen droeg.

Ik bestudeerde de foto’s, die Sanne van haar mof maakte langs alle kanten en begon wat te meten en rekenen en dan nog een beetje verder stof te knippen. Fleece-resten waren hier genoeg aanwezig, de stof aan de buitenkant is een wolmengeling. Ik stond er twijfelend naar te kijken, toen de Pauli-meneer (de lange) kwam zeggen dat die stof nog buiten op het rek moest, bij de -30%. Dat was dus rap beslist. De wol in de stof maakt ze superwarm en de mengeling, waarvan ik niet meer weet wat het juist is, zorgt ervoor dat ze niet prikt. Of dat is toch wat ik denk.

Tijdens een sneeuwwandeling testte ik hem al eens uit.

IMG_6093
De rits vond ik op de werkkamer van mijn oma, dat een walhalla is voor elke naaister met meer fournituren dan de Veritas kan herbergen.

IMG_6084

Op het flapje over de rits gebruikte ik voor het eerst een siersteek. Onopvallend, maar opvallend genoeg.

 

IMG_6104

De knoopjes! De knoopjes kocht ik eens in een Chinees Etsywinkeltje samen met een hoop stof.

IMG_6086
Binnenin drie lagen harige fleece en 2 lagen vlieseline H630 (bij gebrek aan de 640).
IMG_6103
En deze pin maakte mijn oma vandaag heel blij, want bij gebrek aan eigen geproduceerde warmte (slechte bloeddoorstroming, u weet wel) kunnen wij dezer dagen beroep doen op de microgolf, 4 lapjes stof en wat lijnzaad. En oh, wat een ellende om dat ding, eenmaal gevuld met lijnzaad, te topstitchen. U ziet dat dat alles behalve perfect gebeurde.
IMG_6105
Ze lijken op de foto ook groter dan ze zijn, vind ik. Of had u daar een ander gedacht van?

IMG_6098

Ik zag vandaag pretlichtjes in haar ogen.
Schoon is dat toch, als ge op uw 85ste nog zo blij als een kind kunt zijn.

foto

En oma, ge weet het hé, 15 seconden in de microgolf en niet langer!

Wollen stof en fleece: Pauli
Voering ritszakje en handwarmertjes: Liberty



29 thoughts on “Oma’s mof.

  1. Lief dat je zo’n mof voor je omaatje hebt gemaakt! Dat je nooit van een mof gehoord had, ach een mens is nooit te oud om te leren toch?!
    Groetjes, Anne-Marie

  2. Mof doet mij altijd aan iets anders denken. Iets dat niet zo echt past bij zoiets comfortabels. Bestaat daar werkelijk geen ander woord voor?
    En die glimlach in uw oma haar ogen: zalig!

  3. Het gestikte hartjes-detail is supermooi!!!! Een mooi detail om de liefde voor je oma “extra” in de verf te zetten.

    x
    nathB

  4. Geweldig! Zo fier dat ze naar u kijkt. En zalig he, ik maakte voor mijn 85-jarige bomma ook een dekentje en een nieuwe kersenpitten-hoes ; ze stoeft er nog altijd over.

  5. Geniet er zelf van dat je dit nog kan doen. Op zo’n momenten nijpt het toch even bij mij dat ik mijn oma vijf jaar moet missen. Maar voor één keer vind ik een mof leuk :)

  6. Zo mooi Nele! Dat zou mijn moeke ook wel weten te appreciëren. Bestaat er ergens een patroon om van te vertrekken?

    1. Niet dat ik weet, ik deed het dus met de foto’s op Sanne haar blog. Ik kan je wel de afmetingen doorgeven als je dat wil. Voor de rest is het de buiten en binnenkant maken en dan aan elkaar stikken zoals een omkeerbare mouw, als je snapt wat ik bedoel, maar ik heb er ook wel wat avonden wakker van gelegen tot ik in mijn hoofd had hoe ik eraan moest beginnen hoor ;-).

  7. Fijn voor je lieve oma… leuke foto!

    Is lijnzaad beter dan rijst?
    Zelf vind ik dat rijst niet zo lang warm blijft.
    Groetjes,
    Marina

Comments are closed.