Twee zeg. Wij trakteren.

Hij werd zeer oneerbiedig in een hoekje van de kamer gesmeten, mijn blog. Eerst was ik twee weken (letterlijk) geveld door een vies beestje (zonder link, want op alle sites staan griezelige foto’s, maar het was zona, gij nieuwsgierige) en daarna was ik hem een beetje vergeten. Samen met mijn naaimachine. Het ding denkt ondertussen waarschijnlijk dat het een winterslaapje is toegedaan. En geef het eens ongelijk, ik wil ook niet anders dan onder een deken met warme chocomelk en Grey’s Anatomy.

Vandaag geef ik hem een aai over zijn bol en haal hem van onder het stof. Meer nog, ik moet eigenlijk van slingers en ballonnen doen, want hij wordt twee. Twee zeg, wie had dat ooit gedacht. En of drie er ooit zal zijn is nog maar de vraag, gezien de recente teloorgang van het ding, dus vieren we nu alsof het voor het laatst is (zo moeten feestjes altijd zijn: you only live once people).

Waarschijnlijk scoor ik zeer hoog als het gaat over de meest ondankbare blogger, maar nu zeg ik het keigemeend: merci. Merci voor uw enthousiaste reacties die keer op keer inbeuken op mijn eigen overtuigingen die maaksels altijd onderbrengen in categorie Nooit Goed Genoeg. You rock. All of you.

En dan hier nog zo’n naaisel, al achter de zetel gepropt sinds ergens in juli. Juli mag ondertussen belletjes doen rinkelen in uw hoofd, want in juli naaide ik zowat alleen maar in opdracht van deze twee.

IMG_6411 copy

Ik testte tijdens het maken van deze de handleiding voor u uit, die van het speurneuzenzakje. In testfase heette het ding nog de Bartel, wegens Bartel van Riet waar ik vanmijnlevenlang nog niet van gehoord had, wat blijkbaar ernstig ongehoord was, want ik werd bekeken als een geest toen ik dat opbiechtte (ik wil moppen snappen, ook al moet ik daarvoor achteraf in een hoekje gaan zitten om mij te schamen).

Het ding heeft een tof formaat, het is zo’n 20 cm hoog en 16 cm breed. Kan voor kindjes, maar ook voor volwassen als klein heuptasje. Hier zit er nog één in de pijplijn tegen de start van het festivalseizoen, ideaal om een beetje geld, gsm en sleutels mee te nemen én je hebt je handen vrij om te applaudisseren of ander festivallerigs of concerterigs te doen.

Je kan de schouderband op verschillende manieren aan de tas bevestigen.

IMG_6418

De linten die vastgestikt zijn op de tas lopen door tot onderaan het tasje en geven ruimte om bijvoorbeeld een jas of trui weg te steken. (Van feesten en dansen krijgt een mens het warm, hee.)

IMG_6431

Vooraan bevindt zich een klein voorvakje waarin ook wat diepte gecreëerd is.

IMG_6426
Die ijzerwinkel daar vooraan kan je desgewenst toevoegen of weglaten. De ecru stof die ik daarvoor gebruikte, was ooit een tafelloper van bij Casa en eigenlijk wat te dik om onder de velcro te stikken maar wel ideaal voor het lint.
IMG_6437

Ik hoef het niet, jullie mogen het hebben. Gewoon hieronder weer één van uw geweldige reacties neerzetten is voldoende. Tot en met 28 februari telt mee.

IMG_6414

 

116 thoughts on “Twee zeg. Wij trakteren.

  1. ooh, wat een leuk tasje! (mijn dochter van twee vroeg direct: “sjakosj voor mij?”). Ik heb geen idee hoe ik een blog moet volgen, ik kom gewoon vaak kijken hier, is dat ook goed?
    Groetjes, Doro-zonder-blog

  2. Wat een fijn tasje ! Ik doe heel graag mee … mocht ik winnen dan geef ik dit tasje aan een klein mensje die dol is op kleine/grote avonturen.

  3. Proficiat blogjarige ! Je verdient een dikke pluim met je blog, en zo’n schoon tasje als traktatie ? kan ik niet weerstaan, ik ding mee !!

  4. Prachtig! Ongelooflijk wat je allemaal vanonder je naaimachine tovert … hopelijk lukt me dat gauw ook.

Comments are closed.