Een tas voor Syrië.

Een kind dat niet op de foto wil, daar is nog wat mee aan te vangen. Ik ondervond dat zelf tijdens deze shoot, alwaar ik zag hoeveel wonderen koekjes kunnen verrichten. Maar doe datzelfde met een tas en er gebeurt juist niks.

Eerst stond ze teveel in elkaar gezakt, dan wilde de hengsels niet blijven waar ze moesten en toen ze de juiste vulling had om minder in elkaar gezakt te wezen, bleef ze niet meer rechtstaan. Maargh. Om nog maar te zwijgen over het juist in beeld brengen van de “teint”.

Note to self: koop uzelf een goeie haak en een schone muur alwaar tassen opgehangen kunnen worden ter demonstratie.

De tas die Riet ontworp ten voordele van Syrië 12-12 zat dezelfde avond in mijn mailbox. Nieuwsgierig als ik ben, begon ik er gisteren na mijn werk aan en 2,5 uur later was ze klaar. Vooral het tekenen van de grote rechthoeken (voor het achterpand en de voering) nam een groot deel van die uurtjes in beslag, want nooitneverniet lukt het mij om van de eerste keer een réchte rechthoek te teken, in geval groter dan de lengte van mijn geodriehoek (= 22 cm). Twitter vertelde mij gelukkig dat ik daarin niet de enige ben.

Qua stofkeuze liet ik mij precies wat leiden door het weer. De volgende wordt zomerser, beloofd!
IMG_8096

U ziet, ik overwon weer mijn contrasterend-garen-angst. Al ging dat niet zonder slag of stoot. Luiheid (extreme zelfs, wetende dat de jeansnaalden hooguit een armlengte van mij verwijderd waren) zorgde ervoor dat ik de gewone naald op mijn machine liet staan, alwaar een jeansnaald alles behalve een overbodige luxe was. En het is niet dat de handleiding er niet over rept, jawel.
De stof aan de buitenkant is een vrij zware canvas, en was ooit een Ikea-zetelhoes, ik viste hem uit de bak in de koopjeshoek. Mijn topgestitch liep met een gewone naald helemaal mis. Korte steken, lange steken, schuine steken, alles door mekaar. Huilen met de pet op, zoiets.

Ik trok daar dan een ermbarmelijke foto van, waardoor het er nog erger uit ziet.

domidee
Ik tornde het geheel dus los en begon opnieuw, mét een jeansnaald en met een steeklengte van 3,5 in plaats van 2,5. 

IMG_8108

Schouderlinten, daar had ik geen zin in. Ik had een restje tassenband liggen, dat ik in 2 knipte.
IMG_8110

De voering kocht ik meer dan een jaar geleden op het stoffenspektakel in Gent, daar aan dat kraampje waar ze o.a. stofjes van Van Hassels en Fred en Ginger verkopen, maar ik heb geen idee of het uit één van die collecties komt. Wat ik wel weet is dat het het allerzachtste stofje ooit is.
Ik stikte ook 2 binnenzakjes in de tas, kwestie van klein gerief rap terug te vinden.

IMG_8115

Een plezier om te maken, dit ding. De volgende wordt er eentje met rits of magneetsluiting. En met een duidelijk(er) zichtbaar labeltje.

Untitled-1
Het patroon is te koop op de blog van Riet!