Over het kindje dat mij aan mijn camera herkent.

Twaalf lange maanden, die nu in een vingerknip gepasseerd lijken. Het is wreed, de tijd. Twaalf maanden dat dit wonderlijk kindje er al is, terwijl het lijkt alsof het nooit anders geweest is. Twaalf maanden geleden begon mijn commitment. Mijn belofte om het kind maandelijks te fotograferen, om het Nepalese fotoalbummetje te kunnen vullen.

Vandaag een jaar geleden, kwam ik na 11 dagen uit het Nepalese Annapurnagebergte en kon ik niet meer denken aan mijn pijnlijke voeten, maar alleen aan dit meisje dat onderweg was. Ik zie mezelf nog zitten in het internetcafé, waar ik bevestiging van haar bestaan las, een traan wegpinkte en met een onuitwisbare glimlach naar buiten liep.

Allerminst een straf was het, om maandelijks op bezoek te gaan bij mijn megavrienden met hun megadochter en met een maximum van twee dagen speling op “de dertiende” verdienen we een dikke voldoende.

collage 1 maand copy
collage 2 maand copy
collage 3 maand copy
collage 4 maand copy
collage 5 maand copy
collage 6 maand copy
collage 7 maand copy
collage 8 maand copy
collage 9 maand copy
collage 10 maand copy
collage 11 maand copy
collage 12 maand copy
Gelukkige verjaardag, lief lief Julineke!
Topkind!

35 thoughts on “Over het kindje dat mij aan mijn camera herkent.

  1. Zo’n guitig snoetje met echt veel expressie sinds maand 2. En die pose met de beentjes: zalig. Topfotografiewerk, een reeks waar ouders en kind nog lang van zullen genieten!

  2. Een dikke voldoende??? Een grote onderscheiding met felicitaties van de jury, dat verdient gij, gij topvriendin! Merci voor de pareltjes van beelden, elke maand opnieuw… X

  3. Wat een prachtige committent, wat een zalig resultaat. Zo iets zou ik direct in mijn living hangen, zelfs al is het mijn kind niet. En ik bemerk hier duidelijk de terechte voorliefde voor voetjes :-)

  4. Wat een snoezig en mooi meisje! Dat heb je een jaar lang zo leuk in beeld gebracht! Een schitterend idee! :-)

  5. Geweldig! Jaloers dat ik dat ook niet heb gedaan bij mijn kindjes…

  6. Een super origineel cadeau vond ik het toen ik dit een jaar geleden op je blog las. Het resultaat is echt geweldig, wat een schattig meisje!

  7. Mooi gedaan! En al zoveel tandjes op 10 maand! En dat schattige lachje op 2 maand, zo lief!!
    Ik doe het ook elke maand bij ons Mini-mie en heb het bij mijn 2 oudsten ook elke vermaanddag gedaan tot hun eerste verjaardag. Voor een grote beer; je zag die beer elke maand krimpen. Nog 2 maanden en dan kan ik ze ook eens allemaal naast elkaar leggen, ook die van de grote broer en zus :-)

  8. Wauw, superleuk cadeau zeg! Dat blijf je toch wel voortdoen tot aan haar 18e verjaardag? Ik vraag me af hoe lang ze nog op die stoel gaat willen blijven stilzitten! :-)

Comments are closed.