Een Zee van tijd.

De zee spreekt tot mijn verbeelding, altijd. De eindeloosheid, de kracht en de zachtheid. En met een hele grote bocht kom ik dan bij de okergele gebreide tricot, die eveneens tot mijn verbeelding sprak, al eerder en nog daarvoor. Vorige week nam ik ze mee, bij Pauli. De mengeling van licht en donker, de zachtheid, de warmte.

Zonder inspiratie of patroon vertrok ik op weekend naar een Zee van tijd. Met 14 naaimachines in 1 huisje was dat eerste probleem al snel van de baan. Gelukkig was het warm in ons huisje, want zij moest de trui die ze droeg even afstaan, zodat ik hem kon overtekenen. Het is dus een proefmodel dat toevallig goed uitdraaide.

IMG_1419 copy

Vooraan is er het kleine stolplooitje. Een detail dat ik nog wel vaker zal gebruiken.

IMG_1427 copy

Achteraan een (nep) knopenpat. Het lint lijkt door de reflectie veel meer zilver dan in werkelijkheid het geval is en heeft een gouden randje.

IMG_1424 copy

Zowel het lint als de knoopjes kocht ik bij Veritas in Knokke. Op (naai)weekend gaan op fietsafstand van de Veritas, geniaal idee.

IMG_1445 copy

En mijn meest favoriete detail, komt alweer uit haar brein.

IMG_1432 copy

Duimgaten!
Ik volgde de handleiding blind en was in mum van tijd voorzien van nog wat extra warmte. Uitgetest en goedgekeurd dus, wij zeggen: merci Riet! Tien op tien!

IMG_1435 copy

IMG_1439 copy

Pauli mag mij verwachten, ook de andere kleurtjes van deze stof wachten om zich rond mijn lijf te wikkelen, ik voel het.

 

Topfoto’s: Mamasha (merci ♥)
Stof: Pauli
Knopen en lint:  Veritas