Een broek om in te wonen.

Het verhaal van deze broek begint bij mijn bezoekje aan Hexagoon een week of twee geleden. Dat zalig winkeltje in Leuven waar ik sinds mijn verhuis naar Mechelen geen voet meer binnen gezet had, gezien mijn verplaatsingen binnen Leuven zich veelal beperken tot van en naar het station dan wel mijn werk racen op mijn plooifietsje. De minuten tussen het één en het ander zijn redelijk strak getimed.

Nu kon ik echter niet anders, er was washi tape nodig op het werk. Ik offerde mij gewillig op voor deze zware taak. Wie Hexagoon kent, weet hoe afgrijselijk moeilijk het is om daar buiten te komen met enkel “wat je nodig had”, zeker als datgene helemaal achterin de winkel ligt… Zo streelde ik gewoon even langs deze mooie Atelier Brunette in het passeren. En toen, in wat leek als de tijd die ik nodig had om met mijn ogen te knipperen was de stof geknipt en ingepakt en al, voor mij.

 

IMG_7104

 

De stof verdient een lofzang, zo zacht en luchtig en mooi en vooral kreukvrij is ze allemaal tegelijkertijd. Wat niet gestreken moet, wordt hier met veel liefde onthaald.

Geen rits in deze broek, maar zakken wel. Zakken moeten, zei ze, mijn favorietje van Hexagoon en zoals geen ander het kan haalde ze meteen de perfecte paspel boven. Blauw en met glitter. Every girl needs some glitter once in a while. (Om de glitter beter te zien, moet je misschien even op de foto klikken.)

 

IMG_7113

 

Het patroon dat ik gebruikte is er eentje dat ik zelf tekende, op basis van een broek waar ik een paar jaar in gewoond heb. Ik gebruikte het hier en hier al eens. Klein detail is dat ik het voor- en achterpand opnieuw moest tekenen omdat ik in de verhuisrommel enkel de patroondelen voor de zakjes en de tailleband vond. Dat bleek sneller te gaan dan blijven zoeken (en zegt allicht iets over de graad van rommeligheid alhier, jawel).

Ik kreeg een meter van de stof mee en dat was heel nipt, maar net nipt genoeg. Enkel de binnenkant van de zakjes moest ik uit een ander stofje knippen (een stukje hele dunne donkerblauwe tricot die ik hier ergens vond).

 

De tailleband van het oorspronkelijke patroon gebruikte ik niet. Geen rits en dus koos ik voor een brede rekbare band uit tricot. Sinds ik niet zo lang geleden voor het eerst Punti di Roma tricot in mijn handen had, was mijn interesse gewekt. Ook al zo’n lofzang waard, maar dan omwille van zachtheid, stevigheid en kwaliteit.

 

IMG_7124

 

Geïnspireerd door een broek die ik een mama op mijn werk zag dragen (een zwangerschapsbroek die het prima deed in post-zwangerschapstijden) knipte ik een stuk zwarte Punti di Roma van 46 cm hoog. Dubbelgevouwen en minus naadwaarde blijft er een dikke 20 cm over die ik dan nog eens dubbel kan vouwen. Comfort +++, geloof me.

De stof bestelde ik trouwens bij Liesellove, ergens in de namiddag en de volgende ochtend om 10 uur lag ze al in mijn bus te blinken.

IMG_7140
De foto’s zijn natuurlijk niet van eigen hand. Nu ik in Mechelen woon, woont mijn oudste zus (bij mooi weer) op fietsafstand (11,5 km en binnenkort als de blauwe fietsersbrug weer open is 10 km). Op deze zalige ZONdag fietste ik naar wat vanaf nu mijn persoonlijke fotograaf wordt. Dank dank dank!
IMG_7145

Het lijkt erop dat ik een nieuwe broek heb om in te wonen. 💕