Over de verenneweerde Dorothy Day Tripper.

Of hoe een zelfmaaktas er na een verder te definiëren periode uitziet.

Vorig zomer, tijdens een blogstop, rolde er als bij wonder toch een tas vanonder mijn naaimachine. Dat het de laatste tas was, die ik ooit nog zou naaien, ik zwoor het op het zieltje van mijn naaimachine en met zeer gegronde argumenten, die ik op het einde nader toelicht.

Het resultaat is dat ik nog steeds met dit afgeleefd ding rondzeul en het dan maar eens tijd vond om ze jullie te tonen.

 

IMG_7268 copy

 

Het patroon is de Dorothy Day Tripper. Ik schafte het patroon aan, nadat ik massa’s pareltjes op allerlei blogs zag verschijnen. Een grote tas, die heel ver open kan, waardoor je altijd alles meteen vindt. Zoiets kan mij wel bekoren.

De stofjes, zowel binnen als buiten, kocht ik bij Bambiblauw. Binnen Atelier Brunette, buiten een stevige canvas waarvan de ontwerper me ontglipt. Echt geniaal, een tas maken in een pasteltint. Not.

 

IMG_7273 copy

 

Ik ben een fietser, ziet u. En tassen vliegen dan bij wijlen al eens tussen de spaken, bij mij. Ik heb ze al gewassen, het heeft geen avance meer.

Paspel en tassenband kocht ik bij het lieflijke Hexagoon. De paspel is al lang overleden, u ziet zijn ingewanden eruit hangen. En ook al zo geniaal: crèmekleurige tassenband. Ooit was het bijna wit.

 

IMG_7272 copy

 

Ik bleek ook iets teveel van mijn naaimachine te verlangen: ik knipte een lang stuk van de tassenband om de tas om mijn schouder te kunnen hangen, maar ik geloof dat die een week of wat geleefd heeft. Eén kant overleefde..

 

IMG_7274 copy

 

Maar de andere kant was er dus al snel aan voor de moeite. Geen idee hoeveel lagen hier doorstikt moesten worden, maar het waren er heel veel. Bedenk dat ik de buitenstof verstevigde met Decovil Light.

 

IMG_7275 copy

 

Een mankement aan een naaisel, ik los dat niet graag op. Net zoals ik mijn broeken naar binnen plooi in plaats van ze in te korten, loste ik dit probleem op even creatieve wijze op.

 

IMG_7271 copy

 

Inderdaad, ik legde een bodempje in de tas met die lange sliert tassenband. Niet bijster interessant, I can tell you, want het maakt de tas die binnenin zo georganiseerd leek nogal rommelig. Maar aan de buitenkant zie je dat niet, hee. (Ik blijk zelfs te lui om het ding er simpelweg af te knippen.)

Wat wel zeer geniaal was en waar ik nog steeds fan van ben, zijn de voetjes aan de bodem van de tas (ook Hexagoon). Daar dankzij meen ik dat de bodem (op de hoeken na, ja) nog redelijk gespaard bleef van mijn, blijkt, redelijk agressief gedrag.

 

IMG_7285 copy

 

Ergens op Facebook (ik weet helaas ook al niet meer waar) kwam ik dan nog het ídeale accessoire tegen om de tas tot in de details af te werken. Een broche met een flamingo! In de roze kleur van mijn paspelband!

Het werd echter al snel een flamingo-zonder-broche en weinig later ook een flamingo-zonder-poot. Ik neem hem wel overal mee (in de tas, de foto hieronder is puur voor de show).

 

IMG_7281 copy

 

De voering van de tas wilde liever niet op de foto, wat resulteerde in onderstaand erbarmelijk resultaat. Gelukkig kent iedereen dat stofje en weten jullie dat dat in t echt een veel mooier kleurtje heeft. Binnenin voorzag ik drie kleinere zakjes, een gemak dat ik nooit meer zou kunnen missen.

 

IMG_7279 copy

 

Waarom ik nooit geen tas meer maak, kan gecategoriseerd worden onder 100 prikgaatjes in mijn vingers van de naalden en 37 keer bijna door mijn vinger gestikt. Ik weigerde evenwel de handleiding te volgen die ergens iets met de hand vastnaait, maar da’s zo mijn ding niet dus ik besloot het ding met mijn machine aan elkaar vast te stikken. Denk decovil light, denk rechte stukken aan kromme stukken vaststikken (die dus totaal niet meewerken dankzij de decovil light), denk daar nog paspel tussen, en dan gedoe met de rits die daar nog ergens tussen moest. De voering is overigens ook verstevigd met vlieseline H630. Op een gegeven moment zit je dan met de 2 tassen bovenop elkaar, verbonden door de rits, binnenstebuiten. Het was een hel. En ook al is het ondertussen een gedrocht, ik verdien een speekmedaille voor mijn doorzettingsvermogen, toen in den tijd.

Ik zal dan binnenkort eens een nieuwe sjakos gaan kopen.