Als antidotum voor de winter: Flore!

IMG_7190

Vandaag is de kortste dag van het jaar en lijkt behalve donker ook nog eens overdekt met een grijs wolkendek. Het is warmer dan zou moeten voor de tijd van het jaar, maar de koude wind, de kale bomen, de striemende regen, ze maken het onontkenbaar: de zomer is vér weg.

Maar! Ik vond op mijn harde schijf een antidotum.

Meer dan twee jaar en evenveel broertjes geleden verscheen Flore al eens voor mijn lens. Zoveel plezier en warmte wilde ik graag herhalen, dus togen we onder bijna exact dezelfde omstandigheden richting kapelleke in het landelijke Neerwinden. We noteren eind mei, zon, een warm briesje en liefde en vrolijkheid.

Of wacht: vrolijkheid? Eén kindje van twee en een beetje (nee!) en twee baby’s van bijna zes maanden waarvan één met een -besmettelijk- postmiddagduthumeur (en veel traantjes en wat snottebellen) maakten er een onoverkomelijke uitdaging van. To-taal fiasco, dacht ik. Teleurgesteld en overtuigd van mijn onkunde keerden we al snel huiswaarts. Ik kopieerde de foto’s naar mijn harde schijf en dat was het dan. Ik durfde ze amper bekijken.

Tot hun mama en mijn lieve collega maanden later ontdekte dat ik de foto’s vooralsnog niet wegsmeet. Ik haalde mijn dramaqueengehalte boven, bleef volhouden dat het enkel toppers zouden zijn in een wedstrijd de slechtste foto’s ooit maar ze wilde ze tóch zien. En pas nog vroeg ze voorzichtig of ik er enkele kon bewerken om Flore’s van-twee-tot-drie-album te vervolledigen.

Meer dan honderd foto’s, met focus op Flore kon ik er negen extraheren. Ik mag ze met jullie delen, als antidotum voor de kou: de korte momentjes waarop ze niet al dan niet boos en soms giechelend wegliep van de camera. Twee is nee, en wat is drie? Nog nie?

 

IMG_7179

IMG_7190

IMG_7192

IMG_7195

IMG_7223

IMG_7233 copy

IMG_7235

IMG_7245

IMG_7255