Mediteren, iedereen kan het leren?

Headspace

Na lang twijfelen begin ik te schrijven. Hierna volgt vermoedelijk nog lang twijfelen over wel of niet publiceren. En als ik ooit tot publiceren kom, zal ik vermoedelijk elke twee seconden nadenken over of ik het wel online wil laten staan. Waarom ik dan toch schrijf? Omdat ik dit volgend jaar wil lezen en kunnen beseffen dat ik vooruit ging, met rasse schreden graag, danku. 

Meditatie, klinkt dat woord ook zo vies in jullie hoofd? Zien jullie meteen geitenwollen sokken in bruine sandalen? Zweverige hippies die tijd met hopen hebben? Wierookstokjes en gekke belletjes? En misschien liefst ook nog een paar monniken in een Indiaas klooster, die hele dagen op een berg zitten te niet-denken.

Yoga en meditatie hebben iets met elkaar, dus toen ik met het eerste begon (voor de fysieke oefeningen, weetwel) maakte ik, vooral het laatste jaar, ook kennis met meditatie. Ik vond het vanaf het begin verschríkkelijk. Ik kan niet stilzitten en zeker niet stilzitten en rustig ademen. Mijn lijf begint dan vanzelf te bewegen en te wiebelen en mijn ademhaling schiet in mijn borstkas aan tempo Road Runner. Maar vooral mijn hoofd. Mijn hoofd zit altijd ei-vol en denkt nooit niet. De makkelijkste manier voor mij om daar rust te brengen is door te bewegen. Van yogahouding naar yogahouding, waarin ik per houding enkele ademhalingen krijg die in mijn hoofd gevuld worden met focussen op élk spiertje en lichaamsdeel en waarbij ik, als ik daar klaar mee ben al naar de volgende mag. Zo is er het minst kans op gepieker, maar dan nog vindt mijn brein vaak ruimte om daar nog vanalles tussen te steken (waarbij mijn yogahouding dan ook als een pudding in elkaar zakt).

De eerste keren dat ik verschillende minuten op dezelfde manier moest zitten en niet-nadenken waren een hel en wekten een agressie op waar ik het bestaan niet van afwist. Je zou denken dat de meest logische reactie dan is om het nooit meer te proberen en te besluiten dat het niets voor mij is. En dat was mijn reactie ook.

Waarom ik dit dan schrijf?

Ik ben gezegend met iemand dicht bij mij (de yogajuf) die niet opgeeft en blijft herhalen dat ze gelooft dat mediteren en trager ademen me een rust gaan brengen die ik nooit gekend heb. Omdat ze uit eigen ervaring spreekt, wil ik haar graag geloven want levende bewijzen wegredeneren, daar heeft zelfs míjn hoofd het moeilijk mee.

Meditatie is een bewezen goed voor minder angst en stress. Angst en stress: check ✔️.

Maar meditatie, wat is dat? En vooral: hoe doe je dat? Het is me allemaal nog wat Chinees. Er zijn verzekers mensen die daar veel meer over kunnen vertellen. Wat ik lesgevers altijd hoor zeggen is dit: “als er een gedachte komt, laat ze passeren, ook als je elke twee seconden ergens aan denkt”. Ik zit me dan wiebelend af te vragen hoe ik een gedachte kan laten passeren waardoor ik nadenk wat niet de bedoeling is en ik denk continu, niet om de twee seconden. Dan word ik liefst eerst boos op mezelf omdat ik het niet goed doe en vervolgens op de lesgever omdat ik het dan wel gehad heb met dat zitten en niet-denken. Oordelen is geloof ik ook iets dat niet met mediteren rijmt. Maar sinds kort leerde ik een hulpmiddeltje kennen.

Headspace. Tegenwoordig zijn er allicht massa’s apps  of mp3’s en youtubefilmpjes om ondersteuning te geven bij meditatie. Maar elke waterval of al te zweverige stem maakt alweer dat agressief beestje in mij los. Tot mijn yogajuf zei dat ik Headspace eens moest proberen. Headspace is downloadbaar als app voor op je smartphone of je kan het ook via de website gebruiken op je laptop/computer als je niet over een smartphone beschikt of zoals ik enkel over een bejaard exemplaar. Dat zij, die goed weet hoe mijn hoofd werkt, zei dat het echt iets voor mij is, heeft me overhaald om het te proberen.

Ik kan bezwaarlijk zeggen dat ik al een meditatieheld aan het worden ben. Na één maand heb ik de vier eerste “lessen” gedaan. Meestal heb ik geen tijd. Tien minuten is immers een eeuwigheid en lijkt op voorhand een oneindige hel. Er is dus telkens veel overredingskracht in mijn eigen hoofd nodig om me voor de volgende neer te zetten en gemiddeld duurt dat blijkbaar een week. De bedoeling is om dagelijks te mediteren om het angst- en stressverlagend effect te kunnen beogen. Veel ruimte voor verbetering dus.

Schermafbeelding 2016-03-31 om 19.03.30

Wat ik wel kan zeggen is dat ik die 10 minuten nooit echt vervelend vond. Soms moet je luisteren, soms is er een filmpje om naar te kijken. Zo was er bij de derde of vierde les een filmpje dat me opeens een heel stuk duidelijker maakte hoe je gedachten kan laten passeren. Wonderlijk. De stem die vertelt is ook aangenaam om naar te luisteren.  En van dit soort berichtjes word ik vrolijk:

Headspace

Het is down to earth en dat maakt het toegankelijk voor elke nuchtere mens die hier open voor wil staan. Wie interesse heeft: op de website vind je een filmpje dat kort en bondig uitlegt wat ze doen. Voorlopig heb ik nog geen betalende account (nog 6 introlessen te gaan) maar wat fantastisch is, is dat ze voor elk betalende account er eentje gratis geven aan iemand die het nodig heeft maar er de middelen niet voor heeft. Get some, give some: ze leggen het mooi uit op de website.

Zo persoonlijk doen zeg, ik ben dat niet gewoon. (Wees gerust, te persoonlijk zal ik hier niet doen om mezelf te beschermen.) Maar ik wil wel graag delen wat mij helpt en vooruit duwt. Ik word ziek als er teveel van de zure wereld op mij afkomt en kan niet altijd even goed filteren. Ik wil jullie vandaag graag horen: lezen jullie dit soort berichten graag op een blog? Was je bij de titel al afgehaakt? (Dat was een retorische vraag, obviously.) Hoe denk jij over mediteren? Is het te vaag? Lijkt het te moeilijk? Is het niks voor jou? Of wil je het wel eens proberen? Prikkelt het enige interesse? Of ben jij een doorwinterde medatieër (what’s the word?) en kan je mij er meer over vertellen? Geloof je dat het op lange termijn een positieve invloed op angst en stress kan hebben? 

 

(Oh, en voor de duidelijkheid: ik schreef dit stuk volledig onafhankelijk. Ik kreeg of krijg hier niks voor, het is gewoon mijn eigen ervaring!)