Brei eens een kruippakje.

IMG_9266

Weetnog? Wout werd geboren. Mijn creativiteit viert meestal hoogtij wanneer de deadlines in mijn nek hijgen, dus moest het kind het doen met een plan B: een 15-minuten-harembroekje-in-tricot. Plan A had namelijk wat meer voeten in de aarde. Met bijzonder veel schaamte over de laattijdigheid toon ik u wat ik een maand geleden al afleverde: een gebreid kruippakje. Waarschijnlijk een projectje waar alleen zotten aan beginnen, want zo’n soort reactie kreeg ik vaak.

Het gebeurde toen ik kort na de geboorte van Wout dit breipatroontje tegenkwam bij Julija’s shop, ik was meteen afschuwelijk verliefd. Bleek het ook onderdeel van hun tweede breiboek, dus spijsde ik hun kas alweer met veel liefde.

De wol is van Quince&co, ook alweer, want van de zachtste. Na veel twijfel tussen maat 3 maand en maat 6 maand, ging ik toch voor de kleinste, hoe debiel het ook is: zoveel werk voor zoiets mini. Maar 6 maand zou passen tijdens de zomer en dát is pas debiel vind ik. Ik ging voor een unisexe kleur, kwestie van moest nummer twee van het vrouwelijk soort zijn.

IMG_9258

Het breiwerkje was klaar toen Wout ongeveer 1 maand oud was en als ik het me goed herinner ongeveer 4 kilo woog. Blij was ik, dat het nog een beetje zwemmen was. Zo zou het nog even passen en kon het ook over de kleertjes aan voor naar buiten.

IMG_9250

Toen ik op bezoek zou om het af te geven, moest ik alle losse draadjes nog wegwerken en de knoopjes vastnaaien. Typisch. Gelukkig mocht ik even op Woutje passen terwijl zijn mama een toertje winkels deed, in die tijd werkte ik de laatste details af; mijn last-minute-queen-titel waardig.

IMG_9262

De knoopjes komen uit de voorraad die ik van mijn oma kreeg. Iets met less is more, in deze, dacht ik.

IMG_9259

Ik vond het patroontje heel haalbaar, meer dan rechts en averechts moet je niet kunnen. Het enige waar ik wat mee vastzat waren die knoopsgaten, maar na een belletje met de winkel in Antwerpen kon ik snel verder. Topservice, dat daar.

IMG_9273

En weinig later kreeg ik deze foto doorgestuurd: Woutje warm ingeduffeld voor een wandelingetje in de frisse aprilse zon.

IMG_4736

Die boordjes in rijstkorrelsteek, dat is toch serieus om op te eten? (Enfin, figuurlijk dan.)

Ondertussen staat het volgend breiproject op de naalden. Mijn topoma hield haar kopke scheef en ik zwichtte. Mensen die me bezig zien, zeggen me vaak dat ze zelf te weinig geduld hebben voor zoiets. Ik geloof daar niet in, ik heb daar ook geen geduld voor maar ik geloof wel dat het me leert geduldiger te zijn. Zijn er onder mijn lezers ook fervente breifanaten waar ik nog niet van wist? Of misschien motiveren mijn breiberichtjes anderen wel om het ook eens te proberen? Zo’n babyspul is een plezier, echt, want dat gaat vooruit gelijk niks. (En alwéér babyspam, ik weet het, en het is niet de laatste, be prepared.)