De 10 boeken van de afgelopen 3 maanden.

boeken

Ideaal weer om met een boek in de zetel onder een deken te kruipen met een lekker kopje thee en wat koekjes, het is immers eind mei. Oh, wacht…

Een paar maand geleden deelde ik met jullie negen boeken waar ik enorm van genoten had, je kan dat hier terugvinden, moest je gemist hebben. Sinds toen las ik tien boeken, waarvan sommige me omver bliezen en anderen wat tegenvielen. Voor in de zetel met thee, maar evengoed op het strand onder de zon. Want in België weet je immers nooit.

1. De stad der blinden (José Saramago) *****

Stad der blindenDit was er eentje uit de categorie Omver geblazen. Gruwelijk, bij momenten, maar boeiend van begin tot eind. Hoe een ganse stad blind wordt en hoe die ganse stad daarmee omgaat. Zo beeldend omschreven dat ik me helemaal kon inleven in hoe het moet zijn, dat blind zijn. Zo’n boek waarvan ik zo hard wenste dat het nooit stopte, dat ik wat teleurgesteld was in het einde. Hierna is er “De stad der zienden”, iemand een idee of die even must read is?

 

 

 

2. Kamer (Emma Donoghue) *****

KamerKamer las ik op aanraden van Kelly. Zij raadde daarbij aan om dit boek in het Engels te lezen (Room) maar dat advies sloeg ik in de wind (sorry Kelly :-) ) want romans lees ik het liefst in mijn moedertaal. Het hoofdpersonage is Jack, 5 jaar en het is letterlijk zijn gedachtengang die je volgt, inclusief grammaticale fouten. Dat is even wennen maar na een bladzijde of 50 merk je dat nog amper (ook in de Nederlandse versie dus). Jacks wereld beperkt zich tot de kamer waarin hij geboren werd en het boek grijpt je naar de keel. Eveneens verfilmd trouwens en door een stom toeval zag ik de film de avond dat ik het boek uitlas. Het is niet bijzonder hip om fan te zijn van een film waarvan je het boek las, maar in dit geval: wauw. Lezen en kijken, zeg ik.

 

3. Ik reis alleen (Samuel Bjørk) *****

Ik reis alleenBeklijvend, schreef ik op goodreads. Een vrij dik boek (meer dan 400 blz) dat ik redelijk snel uitlas, omdat korte hoofdstukken mij altijd vooruitduwen in een verhaal. Mooi uitgewerkte en interessante personages en een verhaal dat me beet had. Een politieroman zoals ik ze graag lees.

 

 

 

 

4. PAAZ (Myrthe v/d Meer) *****

PaazAls ik enthousiast ben, zijn mijn sterren dat ook: alweer vijf sterren. PAAZ gaat over een jonge vrouw die (voor haar) geheel onverwacht wordt opgenomen op een psychiatrische afdeling omwille van een zware depressie. Zo klinkt het als een zware brok, en bij momenten is het natuurlijk weinig vrolijk. Maar de manier waarop het geschreven werd maakt het vlot leesbaar en heel voelbaar. Het geeft een helder beeld van wat die afgesloten wereld behelst. Ook de cover sprak me aan trouwens.

 

 

 

5. De jongen die zijn vader zocht (John Boyne) *****

BOYNE_De jongen die zijn vader zocht_WT.indd Het regent alweer sterren. Dit boek werd me getipt in een reactie onder mijn vorig blogbericht met boeken. John Boyne schreef ook “De jongen in de gestreepte pyjama” dat ik graag las. Mijn mening wat gekleurd door het nieuws van dat moment. Ik schreef dit op goodreads:
Op aanraden van gelezen en zonder de korte inhoud te lezen aan begonnen. Ik had dus geen idee dat het over de eerste wereldoorlog ging en om er dan in te beginnen, de dag van de aanslagen in Zaventem en Brussel… het kwam allemaal heel hard binnen, de angst heel herkenbaar. Het is een dun boekje en was dus ook snel uit, maar ik genoot er wel van. Het hoofdpersonage is in het grootste deel van het boek 9 jaar maar al zo (afschuwelijk) volwassen. Het is het soort kind dat je in je armen wil sluiten en eeuwig wil vasthouden.

 

6. Huisje boompje feestje (Jill Mansell) **

Huisje boompje beestjeErgens las ik dat Jill Mansell goeie chicklits schreef en na alle serieuzerij die ik al achter de kiezen had, vond ik het een goed moment om voor wat lichters te kiezen. Maar dat viel wat tegen, hoewel ik er misschien gewoon niet meer van had moeten verwachten. Ik vond het vrij oppervlakkig en way too voorspelbaar. Maar op zich las het wel vlot en zag ik er niet tegenop om het uit te lezen. Edoch, ik zou ‘m niet aanraden.

 

 

 

7. De cirkel (Dave Eggers) ***

Met de hakken over de sloot, deze. De cirkelTwintig dagen heb ik over dit boek gedaan, ik raakte er maar niet doorheen. Volgens mij door de afwezigheid van hoofdstukken (want als een hoofdstuk bijna uit is, lees ik graag nog wat langer om dan te stoppen, terwijl ik dit boek steevast snel weglegde omdat er toch geen eind kwam). Ik vond ook dat het verhaal traag op gang kwam, pas vanaf de 2de helft vond ik het interessanter worden en ben dus op zich wel blij dat ik doorgelezen heb. Maar toch maar een zozo; al doet het je wel afvragen of dat het wereldbeeld is waar we naar toe gaan of willen gaan. Over de kracht van sociale media en de mogelijke mogelijkheden daarvan.

 

 

8. Het smelt (Lize Spit) ****

het smeltAha, dat boek dat iedereen leest, of wil lezen. Onder de indruk was ik wel, van het schrijven van deze jonge schrijfster. Maar misselijk was ik ook, van het verhaal. Zo gruwelijk bij momenten, naar het einde toe zelfs erg zwaar. Zo herkenbaar ook, bij momenten en in kleine dingen, zelfs leuk, om te lezen hoe het was, in de jaren 90 waarin ook ik groot werd (ik was bijvoorbeeld al lang vergeten dat één potlood altijd dienst deed om als tentstok je potlodendoos open te houden maar het beeld was wel meteen vlijmscherp). Ik deed vier sterren omdat ik twijfelde tussen drie en vijf, zo’n vervelend dubbel gevoel, daarmee liet het boek me achter.

 

 

9. UP (Myrthe v/d Meer) ****

Omslag Up.inddUP is een waardige opvolger van PAAZ. Ik dacht dat het boek over Emma’s leven na de opname zou gaan, die het eerste boek beschrijft (ik ben niet zo goed met korte inhouden) maar al snel blijkt dat ze opnieuw opgenomen wordt. (Ik mag dat verklappen want het staat in de korte inhoud, weet ik nu.) Dezelfde vlotheid, dezelfde humor en toch heel anders. Samen zijn ze een geheel dat klopt, deze twee boeken.

 

 

 

10. De kraamhulp (Esther Verhoef) *****

De kraamhulpGisteren beginnen lezen en vanmorgen uitgelezen. Die muren die nog geschilderd moeten, moesten maar even wachten. De kraamhulp is echt een gruwelijk verhaal over een kraamverzorgster met wel héél slechte bedoelingen. Het maakte me misselijk en kwaad. En ik had geen keuze: ik móest verder lezen. Het eerste boek dat ik las van Esther Verhoef maar beslist het laatste niet.

 

 

 

 

Nu ligt nummer 6 van de Frieda Klein-serie van Nicci French klaar (Als het zaterdag wordt). Iemand die me kan zeggen welk boek van Esther Verhoef het volgende in de rij kan worden? Of andere boeken die ik zéker aan mijn to read lijstje moet toevoegen?