Léon.

IMG_9470 copy

Dat is goed, Lore, zei ik, een maand of vier geleden, ik kom graag jouw baby’tje fotograferen op de materniteit. Maar doe maar niet de week van 16 mei, want dan heb ik nachtdiensten.

Dat haal ik nooit!
Dat zei ze. Nochtans lijkt, met als uitgerekende datum 26 mei, bevallen in de week van de 16de vrij reëel, ware het niet dat haar eerste vier weken te vroeg was.

Lore is mijn collega-vroedvrouw en je raadt het al: ze beviel op 15 mei. De enig mogelijke optie om dat klein liefig ventje op de gevoelige plaat vast te leggen was laat op de avond, in het uur voorafgaand aan één van mijn nachtdiensten, om het ook voor de fotograaf wat menselijk te houden. Wie nog weet, het was ook de week voor ik zou verhuizen, waarin elk vrij moment gevuld werd met schilderen, behangen en ander hard labeur. Van menselijkheid was eigenlijk amper sprake.

Qua licht was het ook niet het beste moment van de dag (half negen ‘s avonds) maar soms is het zoals het is. Gelukkig was het een heldere dag en met het laatste avondlicht en mijn diafragma wijd open haalde ik er het maximum uit.

IMG_9480 copy

IMG_9532 copy

IMG_9490 copy

IMG_9511 copy

IMG_9539 copy

IMG_9516 copy

IMG_9550 copy

IMG_9519 copy

IMG_9544 copy

Zo’n baby’tje fotograferen duurt meestal ongeveer een uur. In de hele ratrace was dit een heerlijk rustmoment voor mij met even enkel focus op al waanzinnig mooi detail dat zo’n pasgeboren baby’tje bezit. Zó bevoorrecht ben ik, om zo dicht bij zoveel puurheid te mogen zijn.

Léon wordt ondertussen bijna 2 maanden. Mijn blogachterstand heeft alles vandoen met dat verhuizen. Het is alsof zoiets je bij je enkels grijpt en onderuit haalt in het donker. Elke druppel energie tot het uiterste opgebruikt. En dan opeens, zeven weken later, was er weer zin in bloggen.
Zijn jullie er nog?

17 thoughts on “Léon.

  1. Knap weeral, maar dat ze we al gewoon. Ik weet nog dat ik ook aan het verven was toen jij aan het behangen was in de serviceflat van mijn schoonvader. Ondertussen hebben we die vrijdag alweer moeten leegmaken, hij is er amper 4 weken geweest. Hij verhuisde ondertussen naar Gasthuisberg, naar Pellenberg en nu weer naar Gasthuisberg. Zo is het leven. Maar ik moet nog eens afspreken met jou. Is mijn kaart eindelijk toegekomen?

    1. Oei, nu lijkt alsof jij aan het behangen was in de serviceflat van mijn schoonvader. rare zin, maar je begrijpt me wel!

  2. Prachtig… en die verhuis stress, been there – done that. Ik heb erna plechtig verklaard nooit ofte nimmer nog te verhuizen, maar kijk, twee jaar later is dat gevoel gewoon een vage herinnering :-)

  3. Wauw! Zo fantastisch hoe je dat kleintje zo mooi hebt kunnen fotograferen. Hij is natuurlijk wel ook een plaatje op zich 😄.

  4. Natuurlijk zijn wij er nog :-) Maar ssst over hoe vermoeiend verhuizen is, ik wil er nog even niet aan denken dat wij daar binnenkort weer door moeten ;-)

    Straf hoe je zelfs in moeilijkere foto-omstandigheden zo’n mooie foto’s maakt! En ook: hoera voor Léon om langer dan verwacht in de buik te blijven (ook al kwam het dan voor de foto’s iets minder goed uit :-)

  5. Elke keer weer genieten we van jouw pareltjes. Dat jij vele talenten bezit, is ons al lang duidelijk. En ja, we zijn er nog. Wie zou nu zoveel moois willen missen?!

  6. Wat een prachtige foto’s!!! En zo een schoon boeleke!!!! en wat schrijf je dat zo mooi! het is echt zo schoon om telkens te zien hoe jij het wonder in die kindjes blijft zien! want elk kindje is natuurlijk ook ècht een wonder, maar jij weet dat zo mooi te verwoorden èn vast te leggen! Prachtig!! en natuurlijk ben ik er ook nog, ik vermoed dat ik niet alleen ben ;-) Ik herken dat van dat verhuizen trouwens helemaal!! (had ik op Facebook al eens gezegd denk ik). We zijn nu net een dikke week geleden verhuisd naar ons (voolopig) definiteve huisje, en ik weet niet meer waar m’n hoofd staat. Dozen, verf, rommel, chaos, enz… Ik word er gek van en voel me vermoeider dan ooit! Onze vrienden en familie zitten te wachten op wat nieuws van ons (we verhuisden naar washington) maar het lukt me gewoonweg niet om me op ook nog eens te laden voor een blogpost (op onze gezinsblog)… Ik ben al blij dat ik af en toe nog heel eventjes tijd vind om enkele blogjes te lezen ;-)

  7. Wat een prachtige foto’s en natuurlijk ook een mooie baby! Proficiat aan de mama!

    Groot gelijk dat je even geen tijd hebt om te bloggen, je hebt genoeg werk in je huis nu. En het is o zo belangrijk om te zorgen dat je jezelf niet voorbijrent.
    Ik kijk er niet naar uit om binnenkort door die stress periode te moeten. Wij krijgen trouwens 12 augustus éindelijk onze sleutel!! En dan (hopelijk) verhuizen we eind augustus, zodat Nelle vanaf september ginds naar de onthaalmoeder kan gaan.

Comments are closed.