De Alys Cardigan voor de 89jarige.

IMG_9732

Het begon op een dag toen ik bezig was met het breien van een kruippakje (hier, weetnog?) Ik schreef het daar al: mijn oma hield haar kopke scheef en ik zwichtte. Ze zei eerst een miljoen keer hoe ze me bewonderde dat ik dat kón en toen vroeg ze langs haar neus weg of ik niet iets voor haar kon breien. Zo een paar keer achter elkaar.

Zij doet ook van breien, moet je weten. Daar waar ze woont, elke maandagnamiddag is er breien voor wie wil. Zij doet ook van breien maar alleen rechtdoor, want de vingers willen niet meer zo goed. Zo breit ze sjaal na sjaal voor (klein)kind na kleinkind.

Als ze enthousiast is komen er lichtjes in haar ogen. Toen ik haar op mijn iPhone liet zien wat ik voor haar in gedachten had, waren er lichtjes en wel meteen. Ze dacht dan nog een tijdje na over de kleur maar dat okergeel stond haar aan: ze had dat nog niet maar wel een halve kleerkast die daarmee samen zou gaan.

IMG_9726

Toen ik een tijdje later aan de telefoon vroeg of ze de mouwen niet wat kort vond, want dat ik ze wel langer kon maken, kwam er vlotjes uit: maar nee zeg, dat zijn driekwart mouwen, dat is ídeaal voor de zomer!

We schrijven eind april, ik maakte een internal note. Deadline: de zomer.

IMG_9727

Het begon al struikelend. Ik breide nog geen enkel kabeltje in mijn leven en werd er opeens mee doodgesmeten. Ik breide (…) mijn specialisatie in achteruit breien verder uit maar ook: ik ontdekte hoe ik slechts een tiental steken kon uittrekken over de hoogte van een aantal rijen want foutgebreid en zo weer omhoog kon werken op de juiste manier. Waarschijnlijk vinden Echte Breisters voorgaande evident en snapt al de rest er niks van, maar het is voor de annalen, dan maar.

IMG_9729

Zoals gezegd startte ik eind april en de laatste hand legde ik vorige zaterdag want zondag was er Feest. Ze werd 89 jaar en ik had beloofd dat het er zou zijn, nadat ze bij elk bezoekje van de afgelopen vier maanden met een smekende blik vroeg of het al bijna af was.

Oh, wacht, dat klopt niet. De laatste hand was zondag, een half uur voor het feest, toen ik het sluitinkje vooraan vastnaaide, dat ze overigens ooit zelf kocht toen we nog franken gebruikten (en de dieren nog spraken?) en dat ze me naliet toen bleek dat de vingers naaien niet meer wilden.

IMG_9735

Zoals u zich misschien nog ergens herinnert, was er afgelopen week één dag met slecht weer: zondag. Chanceke, want zo kwam dat vestje meteen van pas. Dat mijn vader-de-ingenieur daardoor een ganse constructie moest opstellen om droog te kunnen barbecueën is een detail, mensen.

Ze stond gewillig voor de camera, al weet ze geloof ik niet waarom. Bijgevolg vond ze het ook wat bizar dat ik haar achterste wilde fotograferen.

IMG_9737

De kleur van de wol is één tint lichter dan degene die gebruikt werd voor het model dat je via de link naar het patroon ziet. We vonden dat mooier en Julija’s shop (where else) had van deze wel genoeg bolletjes en van de andere niet. De exacte kleur op foto krijgen was een ander paar mouwen. En ik, als photoshop-sukkel, maakte het alleen maar erger toen ik aan de knopjes begon te draaien.  Dus zeg ik: gebruik uw verbeeldingskracht, in het echt is de kleur mooier, voller, iets donkerder en okergeliger. Dus dat, lukt het?

IMG_9738

Toen ik vroeg of ze ook eens kon lachen, kon er dit spaarzaam geval vanaf. Maar ze was tot tranen toe geroerd en dat zit in mijn hart, voor altijd.

IMG_9741

IMG_9743

De credits voor de laatste foto zijn voor mijn zus, stilaan huisfotograaf in wording.

Hij bulkt van het imperfectionisme maar dat zie je niet op afstand. Zoiets kleins, dat voor zo’n groots geluk zorgt, ik kan alleen maar dankbaar zijn dat ik dit mocht doen.

 

Hoe híp is mijn top-oma, nee? En dat van dat 89 zou je ook niet zeggen, moet gezegd.

 

Ik popel om aan mijn nieuw project te starten. Een Paulie! Ik zag er zo eentje bij Kelly en hij is práchtig. En toen zag ik dat het origineel streepjes voorziet, waar ik, in tegenstelling tot haar wel wat mee heb. Maar oh, die versie van haar doet me belachelijk hard twijfelen. U raadt al, ik kan niet kiezen en wens advies. Mét, of zonder?

View Results

Loading ... Loading ...

27 thoughts on “De Alys Cardigan voor de 89jarige.

  1. Zo schoon! Zowel de liefde van en voor de oma als de trui.
    Ik kan niet breien dus snapte niets van die uitleg ☺

  2. Prachtige pull.Ik stem de voor streepjes.Als je die breid, kan je die dan vertalen in het Nederlands? Ik zou die ook wel willen breien :-)

    1. Haha ik weet niet of ik dat kan. Maar als je die Engelse termen intypt op youtube met erachter “knit” of “knitting” vind je vanzelf de juiste uitleg mét beeld en klank!

  3. Ik hoop dat je oma nog heel lang en veel zal kunnen genieten van deze prachtige cardigan !
    En de Paulie … sorry, ik kan echt niet kiezen, beide zijn zo geslaagd (en worden hier mentaal opgeslagen)

    1. Ik hoop het ook! Ik vind dat ze 100 mag worden, dus dat duurt nog wel even ;-).

  4. Wohohow, leg dat eens uit van dat terugbreien in de hoogte… Bedoel je dat je niet de héle rij moet uittrekken? Dat lijkt me wel een handigheidje.
    Super mooi die cardigan!
    En voor de Pauli: hoewel ik hem mét streepjes op m’n pintrest bord heb staan, vind ik ‘m eigenlijk mooier zonder. Anders doe je er toch gewoon twee ;-)

    1. Ja inderdaad! Ik had ergens een kabeltje in de verkeerde richting gebreid en ik heb dan een steek of 10 een rij of 6 laten zakken (akelig hoor) en dan met behulp van een klein (kabel)priempje terug omhoog gebreid.
      En alletwee is een goed plan ;-).

  5. Wat een mooi ontroerend verhaal. Van breien heb ik geen snars verstand maar dat het effen moet dat weet ik wel zeker ;)

  6. Ik moet even slikken, wat prachtig! Wat fijn dat jullie zo lang van elkaar kunnen genieten! En, het vest is prachtig geworden! Veel succes met je volgende project!

  7. Waauw! Het eindresultaat is alweer helemaal geslaagd! Wat een fijne en grappige oma heb je toch! Dat giletje zal ze heel lang koesteren! Een heel mooi geschenk! En of ze fier mag zijn op haar kleindochter! :-)

  8. Oooh, ik word er zowaar melig van, zo schoon, zowel de vest als de foto’s als de bomma en de liefde die er helemaal van af straalt. Schoon in het honderdvoud! Ik heb gestemd voor zonder de streepjes, vind ik echt zooooooveel mooier, maar ik zie dat de meerderheid die mening niet deelt tot nu toe… Spannend wat het wordt ;-)

  9. Zo’n felle kleur zou mijn oma nooit kiezen, maar de jouwe bewijst met verve dat geel wél kan als je boven de 70 bent! Hoe geweldig lief is dit van jou zeg.

  10. De gilet is prachtig geworden. De kleur en het model doen je oma stralen. En die Pauli is ook een pareltje. Ik stemde voor streepjes maar ze hebben allebei wel iets.

  11. Je kan zien dat ze er oprecht content mee is. Heel mooi!

    En ik koos zonder streepjes, jouw oma laat met haar effen cardigan zien waarom.

  12. Ik denk dat jij een streepjes-meisje bent, dus ik stemde voor een streepjesversie! Ook al blijf ik de mijne natuurlijk de allermooiste vinden ;)

    En wauw zeg, supermooie alys cardigan! En er zit weer zo veel liefde in je woorden! <3

  13. Amai, jij durft :) Ik zou nooit voor mijn oma iets durven maken. Al zou ik dat misschien wel moeten doen. Toch? Kerst dan.

    En zonder streepjes. Obviously.

  14. Wauw, zo mooi! En met van die kleine pennen. Heb jij het helemaal volgens patroon gebreid? Ik zag allemaal rare maten (pennen) en uit de wol kon ik ook niet wijs :( Maar ja, dat weten ze in een breiwinkel vast ook wel natuurlijk…

    En wat super lief dit voor je oma te breien. Ze waardeert het vast als geen ander, zelf ook breister geweest.

  15. Hoe mooi kan jij schrijven zeg! Het verhaal ontroerde zowaar mijn hart hier achter mijn pc! Jouw oma zal wel heel erg trots zijn op haar nieuwste aanwinst!

  16. Wat een ongelooflijk mooie cardigan en zo veel liefde, ik krijg er tranen van in de ogen. Heel goed gedaan en super dat je kan terugbreien en nog beter dat je rijen geleden iets kan fiksen. Paulie staat al eeuwen op mijn lijstje en ik ben er nog niet uit of ik streepjes wil, ik denk het niet, ik heb het minder voor streepjes, ik denk dat jij voor streepjes moet gaan: korenbloemblauw en lichtgrijs ofzo

  17. tranen geslikt op t einde van de post… you rock en uw oma ook, zeker weten. Topteam!

  18. Mooie cardigan! Je oma straalt met haar mooie vestje! En die foto van julie beiden, zo mooi!

  19. Zo’n mooi vest voor je oma, en zo’n mooi gebaar om het voor haar te maken. Ontroerend vind ik dat <3 Ik breide ooit kabels in een babydeken voor mijn (toen nog ongeboren) jongste. Leuk om te doen, maar wel heel goed opletten dat t goed blijft gaan :)
    De streepjes versie van de Pauli vind ik het mooist. De streepjes breken het vest een beetje, maakt t speelser.

  20. Waw, zo mooi gemaakt! En haar ogen glimlachen genoeg om te zien hoe content ze er mee is :-)

    Ik vind beide Pauli-versies mooi, maar die zonder streepjes nog net een tikkeltje meer. Benieuwd alleszins naar jouw resultaat!

Comments are closed.