De drieling voor mijn lens(je).

Kathryn0423_1

Er was eens, en er is nu. De kleine drielingmeisjes van toen, zijn ondertussen flinke peuters van 15 maanden. Bepaalde toestanden, verder niet te definiëren maar vooral van mijn kant, zorgden er een tijdje geleden voor dat ik vaak voor ze mocht zorgen. Nu is dat zo nog eens af en toe en dan vaak samen met hun tante Kir. Het is een plezier om ze te zien groeien op alle vlakken en ik blijf vol bewondering voor hun mama. Een week of twee geleden ging ze met haar twee grote meisjes op pad en zorgden Kir en ik voor het entertainen van de drie. Ik besliste last minute om mijn camera mee te nemen, nog niet goed wetend hoe en wat. Want buiten nog wat te koud en binnen weinig achtergrond die níet voor afleiding zorgt.

Daarbij is ook nooit zeker wie waneer slaapt en eet. Het werd zodus wat à l’improviste. Terwijl er twee sliepen, ging ik op outfit-jacht. Nadat de eerste gegeten had, ging die al op de foto. En voor de derde klaar was om gefotografeerd, lag de eerste in bed. Ziet. Dus allemaal apart en met een beige zetel als achtergrond, misschien zo niet wat u van mij gewend bent. Het is eens wat anders.

Ik vroeg of ik deze schone kindertjes mocht delen en dat mocht. Daarbij presenteer ik in volgorde van geborenheid: Shannon, Kathryn en Emmeline.

Shannon0401

Shannon0367

Shannon0379_1

Shannon0390

Kathryn0411

Kathryn0456

Kathryn0423_1

Kathryn0452

Emmeline0503

Emmeline0510

Emmeline0511

Emmeline0515_1

 

Bijna vijftien maanden, dat zijn heel veel verschillende snoetjes op evenveel minuten. Tell me about your favorite! (al zou ik zelf niet kunnen kiezen, want elk snoetje even schattig)

9 thoughts on “De drieling voor mijn lens(je).

  1. Alleen al maar omdat ze binnen zoveel jaren later zelf komen kijken naar hun eigen kleine blauwkijkerige schattigheid: alle drie om ter cutest. Fotogewijs is die eerste foto inderdaad echt een topper, dat wel. :-)

  2. Hoe cute, alledrie! Ik hou ook wel van het soort foto’s zoals die ene waarin een-van-de-drie zo naar beneden kijkt en halvelings op de zetel bijt, omdat dat voor mij vaak nog het meest het spontane van zo’n peuter oproept.
    Zalige fotoreeks, daar zullen ze later zelf fel van genieten!

  3. Allemaal foto’s om ter mooist, maar ik ben altijd zeer onder de indruk hoe mooi je ogen in beeld brengt! Vooral bij foto 1,3 en de derde-laatste.
    Een prachtige reeks alweer, waarbij je elk karaktertje hebt weten vast te leggen.

  4. Merci Nele, merci: voor de foto’s, voor de hulp en voor het gezelschap(want als ze alle drie slapen, is het daar saaai)

  5. Oh Nele, wat een foto’s weer ❤️ De eerste is perfect vind ik, maar que schattigheid van de kinders zelf zou ik niet kunnen kiezen. Die ogen!

  6. Zo verschillend alledrie! En zo mooi dat jij hun kijkers wist te vangen. De laatste is mijn favoriet! Ik dacht even te lezen “vijftien minuten schattigheid”, gelukkig moest dat “maanden” zijn. Oef. Op 15 minuten tijd dit klaarspelen, dat zou jou een bovenmenselijk kantje meegeven ;)

Comments are closed.