Over toen het winter was en mijn zus 30 weken zwanger.

IMG_1155

Die lange titel is om jullie duidelijk te maken, dat felicitaties wat betreft de zwangerschap niet meer hoeven, het kind is al lang en breed geboren namelijk. Of eerder smal, maar dat is iets voor later. Voor wie mij op instagram volgt, volgt er overigens niet zoveel nieuws want toenindentijd deelde ik een boel foto’s aldaar, wildenthousiast enal, maar voor het archief, weetwel, toch nog hier. Moest u toch nog iets kwijt willen, laat u dan vooral niet tegenhouden om dat toch in de reacties hieronder te doen.

IMG_1114

Mijn zus, zeg ik altijd, en ik heb er drie. Deze zus is mijn oudste zus, zijnde de tweede in rij want de alleroudste ben ik. Kort en zonder details: de zwangerschap was er eentje met een iets grotere of strakker gespannen spanningsboog dan doorsnee. Dat geeft allemaal niet, want alles kwam goed.
Alles kwam goed. (Nog een keer omdat het bijna ongelooflijk is.) Hoe welkom en zot hard er naar sommige kindjes wordt uitgekeken, ik ben zelden sprakeloos, maar dus wel wat dit betreft. Maar goed, mijn liefde voor het kind zal later nog wel eens aan bod komen, hier zitten we nog met een zwangere buik van 30 weken.

IMG_1106

Als vroedvrouw met tien jaar ervaring op neonatologie had ik opgeteld en opgeteld tot die 30 weken, zo’n grote mijlpaal. Lang al, lag vast dat de buik gefotografeerd moest – of meer, dat de bijzondere periode die deze zwangerschap was, zo enigszins vereeuwigd mocht worden op mijn manier.
Op een eerder grijze dag was het, bijna de laatste van het jaar, dat we toch een zeldzame en één van de laatste zonnestralen van die dag te pakken kregen. Gelukkig, want photoshop moet het zwaar afleggen tegen echte golden hour stralen.

IMG_1107

Ik ben niet zo’n goeie fotograaf (ik ben eigenlijk vooral géén fotograaf), ik doe maar wat en ben vooral zeer slecht in het geven van instructies. Vaak twijfel ik of ik toch niet eens een cursus moet gaan volgen. Bovenal omdat ik het liefst spontane foto’s maak en poseergewijs altijd wat sukkel.

IMG_1121

IMG_1141

Vermoedelijk niet bij iedereen, maar bij mijn zus was de 30 weken buik zo’n buik die vanuit het ene oogpunt gigantisch leek en vanuit het andere bijna afwezig. Op de foto’s is dat ook te zien en dat vind ik wel grappig. Het Plan was om de buik in de laatste week van de zwangerschap nog eens te fotograferen, maar toen werd ik opeens gepakt in snelheid en was er geen plaats meer in mijn agenda voor er een kindje in plaats van een buik was.

IMG_1160

Bij sommige foto’s – zoals bij onderstaande – hebben de aanwezigen ongetwijfeld een scherpe film in hun hoofd over hoe de foto tot stand kwam, voor de afwezigen is dat maar half zo grappig dus ik ga jullie het verhaal besparen maar het was iets met mijn zus in de gracht en ik wiebelend op één been op een paaltje, zoiets. Dat ik net op deze foto de meeste reacties kreeg, maakte alles goed.

IMG_1145

IMG_1150

Wat ben ik blij met dat stukje bos op een paar honderd meter van mijn deur (ik fiets er nu elke dag door). De lange stammen van de dennenbomen spelen op zó’n mooie manier met licht.

IMG_1127

En wat ben ik blij met het kleintje dat uit deze buik tevoorschijn kwam. Ze wordt gedragen, letterlijk én figuurlijk, op heel veel handen.

IMG_1112

BewarenBewaren